Κυριακή, 20 Οκτώβριος 2019

O ΟΗΕ στα Ελληνικά

SDG bannerTOP

ΣΤΟΧΟΣ 1 - Μηδενική Φτώχεια
Δίνουμε τέλος στην πείνα, πετυχαίνουμε την επισιτιστική ασφάλεια, βελτιώνουμε τη διατροφή και τη βιώσιμη γεωργία
Διασφαλίζουμε μία ζωή με υγεία και προάγουμε την ευημερία για όλους, σε όλες τις ηλικίες
Διασφαλίζουμε την ελεύθερη, ισότιμη και ποιοτική εκπαίδευση προάγοντας τις ευκαιρίες για δια βίου μάθηση
Επιτυγχάνουμε την ισότητα των φύλων και την χειραφέτηση όλων των γυναικών και των κοριτσιών
Διασφαλίζουμε τη διαθεσιμότητα και τη βιώσιμη διαχείριση του νερού και των εγκαταστάσεων υγιεινής για όλους
Διασφαλίζουμε την πρόσβαση σε οικονομική, αξιόπιστη, βιώσιμη και σύγχρονη ενέργεια για όλους
Προάγουμε τη διαρκή, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς οικονομική ανάπτυξη και την πλήρη απασχόληση και αξιοπρεπή εργασία για όλους
Οικοδομούμε ανθεκτικές υποδομές, προάγουμε την ανοιχτή και βιώσιμη βιομηχανοποίηση και ενθαρρύνουμε την καινοτομία
Μειώνουμε την ανισότητα εντός και μεταξύ των χωρών
Δημιουργούμε ασφαλείς, προσαρμοστικές  βιώσιμες πόλεις και ανθρώπινους οικισμούς, χωρίς αποκλεισμούς
Διασφαλίζουμε τη βιώσιμη κατανάλωση και μεθόδους παραγωγής
Αναλαμβάνουμε άμεση δράση για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και των συνεπειών της
Προστατεύουμε και χρησιμοποιούμε με βιώσιμο τρόπο τους ωκεανούς, τις θάλασσες και τους θαλάσσιους πόρους για βιώσιμη ανάπτυξη
Προωθούμε τη βιώσιμη χρήση των χερσαίων οικοσυστημάτων και δασών, καταπολεμούμε την ερημοποίηση, αναστρέφουμε την υποβάθμιση του εδάφους και της βιοποικιλότητας
Προάγουμε τις ειρηνικές και χωρίς αποκλεισμούς  κοινωνίες, παρέχουμε πρόσβαση στη δικαιοσύνη για όλους και οικοδομούμε αποτελεσματικούς θεσμούς σε όλα τα επίπεδα
Ενισχύουμε τα μέσα εφαρμογής και ανανεώνουμε την Παγκόσμια  Συνεργασία για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη
10 Πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για τους 17 Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη

ΟΙ 17 ΣΤΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 

SDG Menu1Menu2menu3Menu4Menu5

747479 GuterresΑντόνιο Γκουτέρες, ΓΓ ΟΗΕ: Οι Στόχοι για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη είναι το μονοπάτι που μας οδηγεί σε ένα κόσμο δικαιότερο, πιο ειρηνικό και ευημερούντα, και σε έναν υγιή πλανήτη. Είναι επίσης μια πρόσκληση για αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο καθήκον από το να επενδύσουμε στην ευημερία των νέων."

 

 


Ο Μαραθώνιος Αθήνας, ο Αυθεντικός και οι 17 Στόχοι του ΟΗΕ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη 

Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία όλων των ατόμων από Εξαναγκαστική Εξαφάνιση

Προοίμιο

Τα Κράτη Μέρη αυτής της Σύμβασης,

Λαμβάνοντας υπόψη την υποχρέωση των Κρατών σύμφωνα με τον Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να προωθήσουν τον οικουμενικό σεβασμό και την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών,

Έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,

Ανακαλώντας το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και άλλα συναφή διεθνή νομοθετήματα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του ανθρωπιστικού δικαίου και του διεθνούς ποινικού δικαίου,

Ανακαλώντας επίσης τη Διακήρυξη για την Προστασία Όλων των Ατόμων από Εξαναγκαστική Εξαφάνιση που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με το ψήφισμα 47/133 της 18ης Δεκεμβρίου 1992,

Έχοντας επίγνωση της εξαιρετικής σοβαρότητας της εξαναγκαστικής εξαφάνισης, η οποία αποτελεί έγκλημα και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις που ορίζονται στο διεθνές δίκαιο, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας,

Αποφασισμένα να αποτρέψουν τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις και να καταπολεμήσουν την ατιμωρησία για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης,

Λαμβάνοντας υπόψη το δικαίωμα κάθε ατόμου να μην υπάγεται σε εξαναγκαστική εξαφάνιση, το δικαίωμα των θυμάτων για δικαιοσύνη και αποκατάσταση,

Επαναβεβαιώνοντας το δικαίωμα κάθε θύματος να γνωρίζει την αλήθεια για τις συνθήκες μιας εξαναγκαστικής εξαφάνισης και για την τύχη του εξαφανισμένου ατόμου, και το δικαίωμα στην ελευθερία να αναζητά, να λαμβάνει και να μεταδίδει πληροφορίες για το σκοπό αυτό,

Συμφώνησαν στα ακόλουθα άρθρα:

Μέρος Πρώτο

Άρθρο 1

1. Κανείς δεν υπόκειται σε εξαναγκαστική εξαφάνιση.

2. Καμία απολύτως εξαιρετική περίσταση, είτε αποτελεί κατάσταση πολέμου ή απειλή πολέμου, εσωτερική πολιτική αστάθεια ή κάθε άλλη κατάσταση ανάγκης, δεν μπορεί να προβληθεί ως αιτιολογία για εξαναγκαστική εξαφάνιση.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, "εξαναγκαστική εξαφάνιση" νοείται η σύλληψη, φυλάκιση, απαγωγή ή οποιαδήποτε άλλη μορφή στέρησης της ελευθερίας από όργανα του Κράτους ή από άτομα ή ομάδες ατόμων που δρουν με την εξουσιοδότηση, υποστήριξη ή συναίνεση του Κράτους, συνοδευόμενη από άρνηση αναγνώρισης στέρησης της ελευθερίας ή από απόκρυψη της τύχης ή του μέρους που βρίσκεται το εξαφανισμένο άτομο, θέτοντας αυτό το άτομο εκτός της προστασίας του νόμου.

Άρθρο 3

Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για τη διερεύνηση των πράξεων που ορίζονται στο άρθρο 2 που διαπράττονται από άτομα ή από ομάδες ατόμων που δρουν χωρίς την εξουσιοδότηση, υποστήριξη ή συναίνεση του Κράτους και για την προσαγωγή των υπευθύνων ενώπιον της δικαιοσύνης.

Άρθρο 4

Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι η εξαναγκαστική εξαφάνιση συνιστά έγκλημα κατά το ποινικό του δίκαιο.

Άρθρο 5

Η εκτεταμένη ή συστηματική πρακτική εξαναγκαστικών εξαφανίσεων συνιστά έγκλημα κατά της ανθρωπότητας όπως ορίζεται στο εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο και επισύρει τις συνέπειες που προβλέπονται σύμφωνα με το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο.

Άρθρο 6

1. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να καταστήσει ποινικά υπεύθυνο τουλάχιστον:

(α) Κάθε άτομο που διαπράττει, διατάζει, είναι ηθικός αυτουργός, αποπειράται να διαπράξει, είναι συνεργός ή συμμετέχει σε εξαναγκαστική εξαφάνιση×

(β) Κάθε ανώτερος ο οποίος:

(i) Γνώριζε, ή συνειδητά αγνόησε πληροφορίες οι οποίες σαφώς υποδείκνυαν ότι υφιστάμενοι υπό την αποτελεσματική εξουσία και τον έλεγχό του / της διέπρατταν ή επρόκειτο να διαπράξουν το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης.

(ii) Είχε την ευθύνη και ασκούσε αποτελεσματικό έλεγχο για δραστηριότητες που αφορούσαν το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης× και

(iii) Παρέλειψε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του / της για να αποτρέψει ή να καταστείλει τη διάπραξη μιας εξαναγκαστικής εξαφάνισης ή για να υποβάλει το θέμα στις αρμόδιες αρχές προς διερεύνηση και δίωξη.

(γ) Η υποπαράγραφος (β) ανωτέρω δεν θίγει τα ανώτερα επίπεδα ευθύνης που εφαρμόζονται υπό το ισχύον διεθνές δίκαιο για κάθε στρατιωτικό διοικητή ή για κάθε άτομο που ενεργεί αποτελεσματικά ως στρατιωτικός διοικητής.

2. Καμία εντολή ή οδηγία από οποιαδήποτε δημόσια αρχή, πολιτική, στρατιωτική ή άλλη αρχή, μπορεί να προβληθεί ως αιτιολογία για εξαναγκαστική εξαφάνιση.

Άρθρο 7

1. Κάθε Κράτος Μέρος προβλέπει για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης κατάλληλες ποινές, για τον καθορισμό των οποίων λαμβάνεται υπόψη η εξαιρετική σοβαρότητα του εγκλήματος.

2. Κάθε Κράτος Μέρος δύναται να θεσπίσει:

(α) Ελαφρυντικές περιστάσεις, ιδίως για άτομα που, ενώ είχαν εμπλακεί στη διάπραξη εξαναγκαστικής εξαφάνισης, συνεισφέρουν αποτελεσματικά στην εύρεση του εξαφανισμένου εν ζωή ή καθιστούν δυνατή την αποσαφήνιση υποθέσεων εξαναγκαστικής εξαφάνισης ή κατονομάζουν τους δράστες μιας εξαναγκαστικής εξαφάνισης×

(β) Με την επιφύλαξη άλλων ποινικών διαδικασιών, επιβαρυντικές περιστάσεις, ιδίως σε περίπτωση θανάτου του εξαφανισμένου ατόμου ή τη διάπραξη μιας εξαναγκαστικής εξαφάνισης σε σχέση με εγκύους, ανηλίκους, άτομα με αναπηρίες ή άλλα ιδιαίτερα ευάλωτα άτομα.

Άρθρο 8

Με την επιφύλαξη του άρθρου 5,

1. Ένα Κράτος Μέρος που εφαρμόζει καθεστώς παραγραφής σχετικά με την εξαναγκαστική εξαφάνιση πρέπει να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι η διάρκεια της παραγραφής για τις ποινικές διαδικασίες:

(α) Είναι μακράς διάρκειας και είναι ανάλογη με την ιδιαίτερη σοβαρότητα αυτού του αδικήματος×

(β) Άρχεται από τη στιγμή που παύει το αδίκημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης, λαμβάνοντας υπόψη τη διαρκή του φύση.

2. Κάθε Κράτος Μέρος εγγυάται το δικαίωμα των θυμάτων εξαναγκαστικής εξαφάνισης για αποτελεσματική δικαστική προστασία κατά τη διάρκεια της παραγραφής.

Άρθρο 9

1. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να θεμελιώσει την αρμοδιότητά του να ασκεί δικαιοδοσία για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης:

(α) Όταν το έγκλημα διαπράχθηκε σε οποιαδήποτε εδαφική περιοχή της δικαιοδοσίας του ή σε πλοίο ή σε αεροσκάφος που είναι εγγεγραμμένα σε αυτό το κράτος×

(β) Όταν ο εικαζόμενος δράστης είναι υπήκοος αυτού του κράτους×

(γ) Όταν το εξαφανισμένο άτομο είναι ένας από τους υπηκόους του και το Κράτος Μέρος το θεωρεί αναγκαίο.

2. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει επίσης τα αναγκαία μέτρα για να θεμελιώσει την αρμοδιότητά του να ασκήσει δικαιοδοσία για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης όταν ο θεωρούμενος ως δράστης βρίσκεται σε οποιαδήποτε εδαφική περιοχή της δικαιοδοσίας του, εκτός εάν εκδώσει ή τον / την παραδώσει σε άλλο Κράτος σύμφωνα με τις διεθνείς του υποχρεώσεις ή τον / την παραδώσει σε διεθνές ποινικό δικαστήριο του οποίου τη δικαιοδοσία έχει αναγνωρίσει.

3. Αυτή η Σύμβαση δεν αποκλείει την ποινική δικαιοδοσία που ασκείται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

Άρθρο 10

1. Εάν κρίνεται, μετά από εξέταση των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή του, ότι οι περιστάσεις το δικαιολογούν, κάθε Κράτος Μέρος, στο έδαφος του οποίου βρίσκεται ένα πρόσωπο που θεωρείται ότι έχει διαπράξει έγκλημα εξαναγκαστικής εξαφάνισης, το θέτει υπό κράτηση ή λαμβάνει άλλα νόμιμα μέτρα, τέτοια που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της παρουσίας του / της. Αυτή η κράτηση και τα άλλα νόμιμα μέτρα πρέπει να είναι σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτού του κράτους, αλλά δεν μπορεί να διαρκούν παρά μόνο για όσο χρονικό διάστημα είναι αναγκαίο για να διασφαλιστεί η παρουσία του ατόμου στην άσκηση ποινικής δίωξης, σε διαδικασίες παράδοσης ή έκδοσης.

2. Ένα Κράτος Μέλος που έχει λάβει τα μέτρα της παραγράφου 1 αυτού του άρθρου διεξάγει αμέσως προκαταρκτική έρευνα ή έρευνες για τη διακρίβωση των πραγματικών περιστατικών. Γνωστοποιεί στα Κράτη Μέρη που αναφέρονται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, για τα μέτρα που έχει λάβει κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 αυτού του άρθρου, συμπεριλαμβανομένης της κράτησης και των συνθηκών που την δικαιολογούν, και των αποτελεσμάτων της προκαταρκτικής του έρευνας ή των ερευνών του, δηλώνοντας αν σκοπεύει να ασκήσει τη δικαιοδοσία του.

3. Κάθε άτομο που βρίσκεται σε κράτηση κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 αυτού του άρθρου δύναται να επικοινωνήσει αμέσως με τον πλησιέστερο αρμόδιο αντιπρόσωπο του κράτους του οποίου είναι υπήκοος, ή, αν δεν έχει ιθαγένεια, με τον αντιπρόσωπο του κράτους όπου συνήθως διαμένει.

Άρθρο 11

1. Το Κράτος Μέρος, στην εδαφική περιοχή της δικαιοδοσίας του οποίου βρίσκεται το πρόσωπο που εικάζεται ότι έχει διαπράξει ένα έγκλημα εξαναγκαστικής εξαφάνισης, αν δεν εκδώσει το άτομο ή δεν τον / την παραδώσει σε άλλο Κράτος σύμφωνα με τις διεθνείς του υποχρεώσεις ή δεν τον / την παραδώσει σε ένα διεθνές ποινικό δικαστήριο του οποίου τη δικαιοδοσία έχει αναγνωρίσει, διαβιβάζει την υπόθεση στις αρμόδιες αρχές του με σκοπό την ποινική δίωξη.

2. Αυτές οι αρχές λαμβάνουν την απόφασή τους κατά τον ίδιο τρόπο, όπως στην περίπτωση κάθε κοινού σοβαρού εγκλήματος, σύμφωνα με το δίκαιο του Κράτους Μέρους. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9, παράγραφος 2, οι κανόνες της απόδειξης που εφαρμόζονται στην ποινική δίωξη και την καταδίκη δεν είναι με κανένα τρόπο λιγότερο αυστηροί από εκείνους που εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9, παράγραφος 1.

3. Κάθε άτομο εναντίον του οποίου ασκείται δίωξη σε σχέση με το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης απολαμβάνει τις εγγυήσεις μιας δίκαιης μεταχείρισης σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Κάθε άτομο που δικάζεται για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης επωφελείται από μια δίκαιη δίκη ενώπιον ενός αρμόδιου, ανεξάρτητου και αμερόληπτου δικαστηρίου, που συστήθηκε δια νόμου.

Άρθρο 12

1. Κάθε Κράτος Μέρος εξασφαλίζει, ώστε κάθε πρόσωπο, που ισχυρίζεται ότι κάποιο άτομο έχει υποστεί εξαναγκαστική εξαφάνιση έχει το δικαίωμα να αναφέρει τα πραγματικά περιστατικά στις αρμόδιες αρχές, οι οποίες εξετάζουν τον ισχυρισμό άμεσα και αμερόληπτα και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, διενεργεί χωρίς καθυστέρηση διεξοδική και αμερόληπτη έρευνα. Θα ληφθούν κατάλληλα μέτρα, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, που θα εξασφαλίζουν την προστασία του προσφεύγοντος, των μαρτύρων, των συγγενών του εξαφανισμένου ατόμου και του συνηγόρου υπεράσπισής τους, καθώς και των ατόμων που μετέχουν στην έρευνα από κάθε κακή μεταχείριση ή εκφοβισμό, ως συνέπεια της προσφυγής ή οποιασδήποτε κατάθεσης δόθηκε.

2. Όπου υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι ένα άτομο έχει υποστεί εξαναγκαστική εξαφάνιση, οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυτού του άρθρου διενεργούν έρευνα, ακόμη και αν δεν υπάρχει επίσημη καταγγελία.

3. Κάθε Κράτος Μέλος διασφαλίζει ότι οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυτού του άρθρου:

(α) Διαθέτουν τις αναγκαίες αρμοδιότητες και τους πόρους για την αποτελεσματική διεξαγωγή της έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στα έγγραφα και άλλων πληροφοριών σχετικών με την έρευνά τους.

(β) Έχουν πρόσβαση, εφόσον κρίνεται αναγκαίο και κατόπιν προηγούμενης έγκρισης δικαστικής αρχής, η οποία αποφαίνεται αμέσως επί του θέματος, σε οποιοδήποτε τόπο κράτησης ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι μπορεί να βρίσκεται το εξαφανισμένο άτομο.

4. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη και την επιβολή κυρώσεων πράξεων που εμποδίζουν τη διενέργεια της έρευνας. Διασφαλίζει ιδίως ότι άτομα που είναι ύποπτα για την τέλεση του εγκλήματος της εξαναγκαστικής εξαφάνισης δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν την πρόοδο της έρευνας μέσω πίεσης ή με πράξεις εκφοβισμού ή με αντίποινα κατά του καταγγέλλοντος, των μαρτύρων, των συγγενών του εξαφανισμένου ατόμου ή του συνηγόρου υπεράσπισής τους, ή κατά ατόμων που μετέχουν στην έρευνα.

Άρθρο 13

1. Για τους σκοπούς της έκδοσης μεταξύ Κρατών Μερών, το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης δεν θεωρείται πολιτικό έγκλημα, ή έγκλημα που σχετίζεται με πολιτικό έγκλημα ή ένα έγκλημα εμφορούμενο από πολιτικά κίνητρα. Ως εκ τούτου, το αίτημα έκδοσης βάσει τέτοιου εγκλήματος δεν μπορεί να απορριφθεί για τους ανωτέρω λόγους και μόνο.

2. Το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης θεωρείται ότι περιλαμβάνεται ως αδίκημα για το οποίο χωρεί έκδοση σε οποιαδήποτε συνθήκη έκδοσης μεταξύ των Κρατών Μερών πριν από την έναρξη ισχύος αυτής της Σύμβασης.

3. Τα Κράτη Μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να συμπεριλάβουν το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης ως αδίκημα για το οποίο χωρεί έκδοση σε οποιαδήποτε συνθήκη έκδοσης που θα συναφθεί μεταγενέστερα μεταξύ τους.

4. Αν ένα Κράτος Μέρος το οποίο θέτει την έκδοση υπό την αίρεση ύπαρξης συνθήκης λάβει αίτημα έκδοσης από άλλο Κράτος Μέρος με το οποίο δεν έχει συνάψει συνθήκη έκδοσης, δύναται να θεωρήσει αυτή τη Σύμβαση ως την αναγκαία νομική βάση για έκδοση σχετικά με το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης.

5. Τα Κράτη Μέρη τα οποία δεν θέτουν την έκδοση υπό την αίρεση της ύπαρξης συνθήκης, αναγνωρίζουν το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης ως έγκλημα για το οποίο χωρεί έκδοση μεταξύ τους.

6. Η έκδοση, σε κάθε περίπτωση, υπόκειται στους όρους που προβλέπονται από τη νομοθεσία του Κράτους Μέρους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα ή από τις εφαρμοστέες συνθήκες έκδοσης, συμπεριλαμβανομένων ιδίως, των όρων σχετικά με την ελάχιστη απαιτούμενη ποινή έκδοσης και τους λόγους για τους οποίους το Κράτος Μέρος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα δύναται να αρνηθεί την έκδοση ή να την θέσει υπό συγκεκριμένους όρους.

7. Τίποτα σε αυτή τη Σύμβαση δεν ερμηνεύεται ως επιβολή υποχρέωσης έκδοσης, αν το Κράτος μέρος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα έχει ουσιώδεις λόγους να πιστεύει ότι το αίτημα έκδοσης αποσκοπεί στην δίωξη ή στην τιμωρία προσώπου λόγω φύλου, φυλής, θρησκείας, υπηκοότητας, εθνοτικής καταγωγής, πολιτικών πεποιθήσεων, ή ιδιότητας μέλους σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, ή ότι η συμμόρφωση με το αίτημα θα προκαλούσε βλάβη στο άτομο αυτό για κάθε έναν από αυτούς τους λόγους.

Άρθρο 14

1.Τα Κράτη Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο τη μέγιστη δυνατή αμοιβαία νομική συνδρομή σχετικά με την ποινική δίωξη που ασκείται για έγκλημα εξαναγκαστικής εξαφάνισης, συμπεριλαμβανομένης της παροχής όλων των αποδεικτικών στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους, τα οποία είναι αναγκαία για τη δίωξη.

2. Αυτή η αμοιβαία νομική συνδρομή υπόκειται στους όρους που προβλέπονται από το εσωτερικό δίκαιο του Κράτους Μέρους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα ή από τις εφαρμοστέες συμβάσεις για την αμοιβαία νομική συνδρομή, συμπεριλαμβανομένων ιδίως των όρων όσον αφορά τους λόγους για τους οποίους το Κράτος μέρος προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα δύναται να αρνηθεί την παροχή αμοιβαίας νομικής βοήθειας ή δύναται να την θέσει υπό όρους.

Άρθρο 15

Τα Κράτη Μέρη συνεργάζονται μεταξύ τους και παρέχουν το ένα στο άλλο τη μέγιστη δυνατή αμοιβαία συνδρομή με σκοπό την παροχή βοήθειας στα θύματα εξαναγκαστικής εξαφάνισης, καθώς και την αναζήτηση, τον εντοπισμό και την απελευθέρωση εξαφανισμένων ατόμων και, σε περίπτωση θανάτου, την εκταφή και ταυτοποίησή τους και την επιστροφή των σορών τους.

Άρθρο 16

1. Κανένα Κράτος Μέρος δεν απελαύνει, επαναπροωθεί ("refouler"), παραδίδει ή εκδίδει ένα άτομο σε άλλο κράτος όπου υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι το εν λόγω άτομο θα διέτρεχε κίνδυνο να υποστεί εξαναγκαστική εξαφάνιση.

2. Για τη διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν τέτοιοι λόγοι, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπ' όψη όλες τις σχετικές παραμέτρους, συμπεριλαμβανομένης κατά περίπτωση, της ύπαρξης στο ενδιαφερόμενο κράτος μιας παγιωμένης πρακτικής σοβαρών, κατάφωρων ή μαζικών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Άρθρο 17

1. Κανείς δεν κρατείται μυστικά.

2. Με την επιφύλαξη των λοιπών διεθνών υποχρεώσεων του Κράτους Μέρους σχετικά με τη στέρηση της ελευθερίας, κάθε Κράτος Μέρος στη νομοθεσία του:

(α) Καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους μπορούν να δοθούν διαταγές στέρησης της ελευθερίας×

(β) Υποδεικνύει τις αρχές εκείνες που είναι εξουσιοδοτημένες να διατάξουν τη στέρηση της ελευθερίας×

(γ) Εγγυάται ότι οποιοδήποτε άτομο στερείται της ελευθερίας του κρατείται αποκλειστικά σε επίσημα αναγνωρισμένους και εποπτευόμενους τόπους στέρησης της ελευθερίας×

(δ) Εγγυάται ότι οποιοδήποτε άτομο στερείται της ελευθερίας του έχει το δικαίωμα να επικοινωνεί και να το επισκέπτεται η οικογένειά του, ο συνήγορός του ή οποιοδήποτε άλλο άτομο της επιλογής του / της μόνο υπό την επιφύλαξη των όρων που καθορίζονται από το νόμο, ή εάν το εν λόγω άτομο είναι αλλοδαπό να επικοινωνεί με τις προξενικές αρχές του / της, σύμφωνα με το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο×

(ε) Εγγυάται πρόσβαση των αρμόδιων και νομίμως εξουσιοδοτημένων αρχών και φορέων στους τόπους όπου άτομα στερούνται της ελευθερίας τους, εάν είναι αναγκαίο με προηγούμενη άδεια από δικαστική αρχή.

(στ) Εγγυάται ότι οποιοδήποτε άτομο στερείται της ελευθερίας του, ή, σε περίπτωση που εικάζεται εξαναγκαστική εξαφάνιση, εφόσον το άτομο που στερείται της ελευθερίας του δεν έχει τη δυνατότητα να ασκήσει αυτό το δικαίωμα, κάθε πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον, όπως οι συγγενείς του ατόμου που στερείται της ελευθερίας του, οι εκπρόσωποί τους ή ο συνήγορός τους, δικαιούνται σε κάθε περίπτωση, να κινήσουν τις διαδικασίες ενώπιον του δικαστηρίου, ούτως ώστε το δικαστήριο να αποφασίσει χωρίς καθυστέρηση για τη νομιμότητα της στέρησης της ελευθερίας και να διατάξει την απελευθέρωση του ατόμου, εάν η στέρηση της ελευθερίας δεν είναι νόμιμη.

3. Κάθε Κράτος Μέρος διασφαλίζει την κατάρτιση και διατήρηση ενός ή περισσότερων ενημερωμένων, επίσημων μητρώων και / ή καταλόγων των ανθρώπων που στερούνται της ελευθερίας τους, οι οποίοι τίθενται αμέσως στη διάθεση, κατόπιν αιτήματος, σε οποιαδήποτε δικαστική ή άλλη αρμόδια αρχή ή φορέα εξουσιοδοτημένο για το σκοπό αυτό από τη νομοθεσία του ενδιαφερόμενου Κράτους Μέρους ή από οποιοδήποτε άλλο σχετικό διεθνές νομοθέτημα στο οποίο το ενδιαφερόμενο Κράτος είναι μέρος. Οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτά περιλαμβάνουν, κατ' ελάχιστο:

(α) Την ταυτότητα του ατόμου που στερείται της ελευθερίας του×

(β) Την ημερομηνία, την ώρα και τον τόπο όπου το άτομο στερήθηκε της ελευθερίας του και την ταυτότητα της αρχής που στέρησε την ελευθερία του ατόμου×

(γ) Την αρχή που διέταξε τη στέρηση της ελευθερίας και τους λόγους για τη στέρηση της ελευθερίας×

(δ) Την αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της στέρησης της ελευθερίας×

(ε) Τον τρόπο στέρησης της ελευθερίας, την ημερομηνία και την ώρα εισόδου στον τόπο στέρησης της ελευθερίας, καθώς και την αρχή που είναι υπεύθυνη για τον τόπο στέρησης της ελευθερίας×

(στ) Στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της ελευθερίας του ατόμου που στερείται της ελευθερίας του×

(ζ) Σε περίπτωση θανάτου κατά τη διάρκεια στέρησης της ελευθερίας, τις συνθήκες και την αιτία θανάτου, καθώς και τον προορισμό της σορού×

(η) Την ημερομηνίας και την ώρα απελευθέρωση ή μετάβασης σε άλλο τόπο κράτησης, καθώς και τον προορισμό και την αρχή που είναι υπεύθυνη για τη μετάβαση.

Άρθρο 18

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 19 και 20, κάθε Κράτος μέρος εγγυάται σε κάθε άτομο που έχει έννομο συμφέρον σε αυτές τις πληροφορίες, όπως οι συγγενείς του ατόμου που στερείται της ελευθερίας του, οι εκπρόσωποί του ή ο συνήγορός του, πρόσβαση τουλάχιστον στις ακόλουθες πληροφορίες:

(α) Στην αρχή που διέταξε τη στέρηση της ελευθερίας×

(β) Στην ημερομηνία, ώρα και στον τόπο όπου το άτομο στερήθηκε της ελευθερίας του και στην είσοδό του στον τόπο στέρησης της ελευθερίας×

(γ) Στην αρχή που είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της στέρησης της ελευθερίας×

(δ) Στο μέρος όπου βρίσκεται το άτομο που στερείται της ελευθερίας του, περιλαμβανομένων σε περίπτωση μετάβασης σε άλλο τόπο στέρησης της ελευθερίας, του προορισμού και της αρχής που είναι υπεύθυνη για τη μετάβαση×

(ε) Στην ημερομηνία, ώρα και στον τόπο απελευθέρωσης×

(στ) Σε στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της ελευθερίας του ατόμου που στερείται της ελευθερίας του×

(ζ) Σε περίπτωση θανάτου κατά τη διάρκεια στέρησης της ελευθερίας, στις συνθήκες και στην αιτία θανάτου, καθώς και στον προορισμό της σορού×

2. Κατάλληλα μέτρα λαμβάνονται, όπου κρίνεται αναγκαίο, για την προστασία των ατόμων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυτού του άρθρου, καθώς και για τα άτομα που μετέχουν στην έρευνα, από οποιαδήποτε κακή μεταχείριση, εκφοβισμό ή κύρωση ως αποτέλεσμα της αναζήτησης πληροφοριών σχετικά με ένα άτομο που στερείται της ελευθερίας του.

Άρθρο 19

1. Προσωπικές πληροφορίες, περιλαμβανομένων ιατρικών και γενετικών δεδομένων, που συλλέγονται και / ή διαβιβάζονται στο πλαίσιο της αναζήτησης ενός εξαφανισμένου ατόμου δεν χρησιμοποιούνται ή δεν διατίθενται για σκοπούς άλλους εκτός της αναζήτησης του εξαφανισμένου ατόμου. Τα ανωτέρω ισχύουν με την επιφύλαξη της χρήσης αυτών των πληροφοριών σε ποινική δίωξη για το έγκλημα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης ή στην άσκηση του δικαιώματος σε αποκατάσταση.

2. Η συλλογή, επεξεργασία, χρήση και αποθήκευση προσωπικών πληροφοριών, περιλαμβανομένων ιατρικών και γενετικών δεδομένων, δεν παραβιάζει ή δεν έχει ως αποτέλεσμα την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών ή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του ατόμου.

Άρθρο 20

1. Μόνο όταν το άτομο βρίσκεται υπό την προστασία του νόμου και η στέρηση της ελευθερίας υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο δύναται εξαιρετικά να περιοριστεί το δικαίωμα στην πληροφόρηση που αναφέρεται στο άρθρο 18, όπου αυτό είναι απολύτως απαραίτητο και όπου προβλέπεται από το νόμο, και εφόσον η διαβίβαση των πληροφοριών θα επηρέαζε δυσμενώς την ιδιωτική ζωή ή την ασφάλεια του ατόμου, θα εμπόδιζε την ποινική έρευνα ή για άλλους ισοδύναμους λόγους κατά το νόμο και σύμφωνα με το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο και με τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης. Σε καμία περίπτωση δεν τίθενται περιορισμοί στο δικαίωμα στην πληροφόρηση που αναφέρεται στο άρθρο 18 που θα συνιστούσαν συμπεριφορά που ορίζεται στο άρθρο 2 ή που θα ήταν κατά παράβαση του άρθρου 17, παράγραφος 1.

2. Με την επιφύλαξη της εξέτασης της νομιμότητας της στέρησης της ελευθερίας του ατόμου, τα Κράτη Μέρη εγγυώνται στα άτομα που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1, το δικαίωμα σε άμεση και αποτελεσματική δικαστική προστασία, ως μέσο για την απόκτηση των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1, χωρίς καθυστέρηση. Αυτό το δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη δεν δύναται να ανασταλεί ή να περιοριστεί σε καμία περίπτωση.

Άρθρο 21

Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι τα άτομα που στερούνται της ελευθερίας τους απελευθερώνονται κατά τρόπο τέτοιο που να επιτρέπει την αξιόπιστη εξακρίβωση ότι έχουν όντως απελευθερωθεί. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει επίσης τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει τη φυσική ακεραιότητα αυτών των ατόμων και τη δυνατότητά τους να ασκούν πλήρως τα δικαιώματά τους κατά το χρόνο της απελευθέρωσης, με την επιφύλαξη οποιωνδήποτε υποχρεώσεων στις οποίες αυτά τα άτομα υπόκεινται κατά το εθνικό δίκαιο.

Άρθρο 22

Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη και την επιβολή κυρώσεων για την ακόλουθη συμπεριφορά:

(α) Την καθυστέρηση ή παρακώλυση των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 17, παράγραφος 2 (στ) και στο άρθρο 20 παράγραφος 2×

(β) Την παράλειψη καταγραφής της στέρησης της ελευθερίας οποιουδήποτε ατόμου, ή παράλειψη καταγραφής οποιωνδήποτε πληροφοριών για τις οποίες ο αρμόδιος υπάλληλος για το επίσημο μητρώο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι είναι ανακριβείς.

(γ) Την άρνηση παροχής πληροφοριών σχετικά με τη στέρηση της ελευθερίας οποιουδήποτε ατόμου ή την παροχή ανακριβών πληροφοριών, ακόμα και αν πληρούνται οι νομικές απαιτήσεις για την παροχή τέτοιων πληροφοριών.

Άρθρο 23

1. Κάθε Κράτος μέρος διασφαλίζει ότι ή εκπαίδευση του προσωπικού επιβολής του νόμου, πολιτικού και στρατιωτικού, των δημοσίων αξιωματούχων και άλλων ατόμων που δύνανται να εμπλέκονται στη φύλαξη ή μεταχείριση οποιουδήποτε ατόμου στερείται της ελευθερίας του περιλαμβάνει την αναγκαία εκπαίδευση και πληροφορίες όσον αφορά τις σχετικές διατάξεις αυτής της Σύμβασης, έτσι ώστε:

(α) Να αποτραπεί η συμμετοχή των εν λόγω αξιωματούχων σε εξαναγκαστικές εξαφανίσεις×

(β) Να τονισθεί η σημασία της πρόληψης και των ερευνών σχετικά με τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις×

(γ) Να διασφαλιστεί ότι αναγνωρίζεται η επείγουσα ανάγκη για την επίλυση υποθέσεων εξαναγκαστικής εξαφάνισης.

2. Κάθε Κράτος Μέρος διασφαλίζει ότι οι διαταγές ή οδηγίες που ορίζουν, εξουσιοδοτούν ή ενθαρρύνουν εξαναγκαστική εξαφάνιση απαγορεύονται. Κάθε Κράτος Μέρος εγγυάται ότι το άτομο που αρνείται να υπακούσει σε τέτοια διαταγή δεν θα τιμωρείται.

3. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι τα άτομα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αυτού του άρθρου, τα οποία έχουν λόγο να πιστεύουν ότι σημειώθηκε ή σχεδιάζεται μια εξαναγκαστική εξαφάνιση αναφέρουν το ζήτημα στους ανωτέρους τους και, όπου χρειάζεται, στις αρμόδιες αρχές και όργανα που διαθέτουν εξουσίες αναθεώρησης ή αποκατάστασης.

Άρθρο 24

1. Για τους σκοπούς αυτής της Σύμβασης, «θύμα» σημαίνει το εξαφανισμένο άτομο και κάθε πρόσωπο που έχει υποστεί βλάβη ως άμεσο αποτέλεσμα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης.

2. Κάθε θύμα έχει το δικαίωμα να γνωρίζει την αλήθεια σχετικά με τις συνθήκες της εξαναγκαστικής εξαφάνισης, την πρόοδο και τα αποτελέσματα της έρευνας και την τύχη του εξαφανισμένου ατόμου. Κάθε κράτος Μέρος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα εν προκειμένω.

3. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την αναζήτηση, τον εντοπισμό και την απελευθέρωση εξαφανισμένων ατόμων και, σε περίπτωση θανάτου, για τον εντοπισμό, σεβασμό και επιστροφή των σορών τους.

4. Κάθε Κράτος Μέρος διασφαλίζει ότι στο νομικό του σύστημα τα θύματα εξαναγκαστικής εξαφάνισης έχουν δικαίωμα σε αποκατάσταση και σε άμεση, δίκαιη και επαρκή αποζημίωση.

5. Το δικαίωμα αποκατάστασης που αναφέρεται στην παράγραφο 4 αυτού του άρθρου καλύπτει υλικές και ηθικές βλάβες, και όπου ενδείκνυται, άλλες μορφές αποκατάστασης όπως:

(α) Επανόρθωση×

(β) Επανένταξη×

(γ) Ικανοποίηση, συμπεριλαμβανομένης της αποκατάστασης της αξιοπρέπειας και της υπόληψης×

(δ) Εγγυήσεις για μη επανάληψη.

6. Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης συνέχισης της έρευνας μέχρι να διευκρινιστεί η τύχη του εξαφανισμένου ατόμου, κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα σχετικά με τη νομική κατάσταση των εξαφανισμένων ατόμων των οποίων η τύχη δεν έχει διευκρινιστεί και των συγγενών τους, σε τομείς όπως η κοινωνική πρόνοια, οικονομικά ζητήματα, οικογενειακό δίκαιο και δικαιώματα ιδιοκτησίας.

7. Κάθε Κράτος Μέρος εγγυάται το δικαίωμα σχηματισμού και ελεύθερης συμμετοχής σε σωματεία και ενώσεις που ασχολούνται με την προσπάθεια να διαπιστωθούν οι συνθήκες εξαναγκαστικών εξαφανίσεων και η τύχη των εξαφανισμένων ατόμων, και με την παροχή βοήθειας στα θύματα εξαναγκαστικής εξαφάνισης.

Άρθρο 25

1. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να αποτρέψει και να τιμωρήσει κατά το ποινικό του δίκαιο:

(α) Την παράνομη μετακίνηση παιδιών που υπόκεινται σε εξαναγκαστική εξαφάνιση, παιδιών των οποίων ο πατέρας, η μητέρα ή νόμιμος κηδεμόνας υπόκειται σε εξαναγκαστική εξαφάνιση ή παιδιά που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια αιχμαλωσίας μητέρας που υπόκειται σε εξαναγκαστική εξαφάνιση×

(β) Την πλαστογράφηση, απόκρυψη ή την καταστροφή εγγράφων που πιστοποιούν την πραγματική ταυτότητα των παιδιών που αναφέρονται στην υποπαράγραφο (α) ανωτέρω.

2. Κάθε Κράτος Μέρος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την αναζήτηση και την ταυτοποίηση των παιδιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (α) αυτού του άρθρου και για την επιστροφή τους στις οικογένειες καταγωγής τους σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες και με τις εφαρμοστέες διεθνείς συμφωνίες.

3. Τα Κράτη Μέρη βοηθούν το ένα το άλλο για την αναζήτηση, την ταυτοποίηση και τον εντοπισμό των παιδιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (α) αυτού του άρθρου.

4. Δεδομένης της ανάγκης προστασίας των μείζονων συμφερόντων των παιδιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 (α) αυτού του άρθρου και του δικαιώματός τους να διατηρήσουν ή να αποκαταστήσουν την ταυτότητά τους, περιλαμβανομένης της υπηκοότητάς τους, του ονόματός και των οικογενειακών σχέσεων όπως αναγνωρίζονται από το νόμο, τα Κράτη μέρη τα οποία αναγνωρίζουν ένα σύστημα υιοθεσίας ή άλλο τρόπο τοποθέτησης παιδιών θεσμοθετούν νομικές διαδικασίες αναθεώρησης της διαδικασίας υιοθεσίας ή της τοποθέτησης και, ενδεχομένως ακυρώνουν οποιαδήποτε υιοθεσία ή τοποθέτηση παιδιών προήλθε από εξαναγκαστική εξαφάνιση.

5. Σε κάθε περίπτωση, και ιδίως σε όλα τα ζητήματα σχετικά με αυτό το άρθρο, τα μείζονα συμφέροντα του παιδιού λαμβάνονται πρωτίστως υπόψη, και παιδί το οποίο είναι ικανό να διαμορφώσει τις δικές του απόψεις έχει το δικαίωμα να εκφράσει αυτές τις απόψεις ελεύθερα, δίνοντας στις απόψεις του παιδιού τη δέουσα σημασία ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητά του.

Μέρος Δεύτερο

Άρθρο 26

1. Δημιουργείται μια Επιτροπή Εξαναγκαστικών Εξαφανίσεων (στο εξής θα αποκαλείται «Επιτροπή») που έχει τις αρμοδιότητες που προβλέπονται βάσει αυτής της Σύμβασης. Η Επιτροπή αποτελείται από δέκα εμπειρογνώμονες υψηλού ήθους και αναγνωρισμένης ειδίκευσης στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θα μετέχουν με την προσωπική τους ιδιότητα, θα είναι ανεξάρτητοι και αμερόληπτοι. Τα μέλη της Επιτροπής εκλέγονται από τα Κράτη Μέρη, σύμφωνα με δίκαιη γεωγραφική κατανομή. Δέουσα σημασία δίνεται στο ότι είναι συμφέρον να συμμετέχουν στις εργασίες της Επιτροπής άτομα που έχουν σχετική νομική εμπειρία και στην ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων.

2. Τα μέλη της Επιτροπής εκλέγονται με μυστική ψηφοφορία από έναν κατάλογο υποψηφίων που ορίζονται από τα Κράτη Μέρη μεταξύ των υπηκόων τους, σε συνόδους των Κρατών Μερών που γίνονται κάθε δύο χρόνια και συγκαλούνται από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για αυτό το σκοπό. Σ' αυτές τις συνόδους, για τις οποίες τα δύο τρίτα των Κρατών Μερών αποτελούν απαρτία, οι υποψήφιοι που εκλέγονται στην Επιτροπή είναι εκείνοι που λαμβάνουν το μεγαλύτερο αριθμό των ψήφων των αντιπροσώπων των Κρατών Μερών που είναι παρόντα και ψηφίζουν.

3. Η πρώτη εκλογή θα γίνει το αργότερο έξι μήνες μετά την ημερομηνία που αυτή η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει. Τέσσερις μήνες πριν την ημερομηνία κάθε εκλογής, ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών απευθύνει επιστολή στα Κράτη Μέρη προσκαλώντας τα να ορίσουν τους υποψηφίους τους, μέσα σε προθεσμία τριών μηνών. Ο Γενικός Γραμματέας καταρτίζει, με αλφαβητική σειρά, κατάλογο όλων των υποψηφίων που ορίζονται μ' αυτό τον τρόπο, αναφέροντας το Κράτος Μέρος που έχει ορίσει κάθε υποψήφιο και κοινοποιεί αυτό τον κατάλογο σε όλα τα Κράτη Μέρη.

4. Τα μέλη της Επιτροπής εκλέγονται για μια περίοδο τεσσάρων ετών. Μπορούν να επανεκλεγούν μία φορά. Εν τούτοις, η θητεία πέντε μελών εκλεγμένων κατά την πρώτη εκλογή θα λήξει στο τέλος των δύο ετών× αμέσως μετά την πρώτη εκλογή, τα ονόματα αυτών των πέντε μελών θα επιλεγούν με κλήρωση από τον πρόεδρο της συνόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 2 αυτού του άρθρου.

5. Αν μέλος της Επιτροπής αποβιώσει, αποχωρήσει ή για κάποιο άλλο λόγο δεν μπορεί πλέον να εκτελεί τα καθήκοντά του στην Επιτροπή, το Κράτος Μέρος που το όρισε, ορίζει έναν άλλο υποψήφιο από τους υπηκόους του, σύμφωνα με τα κριτήρια που ορίζονται στην παράγραφο 1 αυτού του άρθρου, για να εκτίσει τη θητεία του, εφ' όσον το εγκρίνει η πλειοψηφία των Κρατών Μερών. Αυτή η έγκριση θεωρείται ότι έχει ληφθεί εκτός αν τα μισά ή περισσότερα από τα Κράτη Μέρη απαντήσουν αρνητικά μέσα σε έξι εβδομάδες αφότου τους γνωστοποιηθεί ο προτεινόμενος διορισμός από τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

6. Η Επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

7. Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών παρέχει στην Επιτροπή τα αναγκαία μέσα, προσωπικό και τις εγκαταστάσεις για την αποτελεσματική εκτέλεση των λειτουργιών της. Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών συγκαλεί την πρώτη σύνοδο της Επιτροπής.

8. Τα μέλη της Επιτροπής δικαιούνται τις διευκολύνσεις, τα προνόμια και τις ασυλίες των εμπειρογνωμόνων σε αποστολή του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, όπως ορίζεται στα σχετικά κεφάλαια της Σύμβασης για τα Προνόμια και τις Ασυλίες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 27

Διάσκεψη των Κρατών μερών θα λάβει χώρα το νωρίτερο σε τέσσερα έτη και το αργότερο σε έξη έτη ύστερα από την έναρξη ισχύος αυτής της Σύμβασης, για να αξιολογήσει τη λειτουργία της Επιτροπής και να αποφασίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2, εάν είναι σκόπιμο να μεταφερθεί σε άλλο όργανο – χωρίς να αποκλείεται καμία πιθανότητα – η εποπτεία αυτής της Σύμβασης, σύμφωνα με τις λειτουργίες που ορίζονται στα άρθρα 28 έως 36.

Άρθρο 28

1. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που απονέμονται από αυτή τη Σύμβαση, η Επιτροπή συνεργάζεται με όλα τα σχετικά όργανα, υπηρεσίες, ειδικές διευθύνσεις και τα ταμεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με τα όργανα που θεσμοθετήθηκαν από διεθνείς συνθήκες, με τις ειδικές διαδικασίες του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και με τους σχετικούς περιφερειακούς διακυβερνητικούς οργανισμούς ή όργανα, καθώς και με όλους του σχετικούς κρατικούς φορείς, διευθύνσεις και υπηρεσίες που εργάζονται για την προστασία όλων των ατόμων από εξαναγκαστική εξαφάνιση.

2. Κατά την εκπλήρωση της εντολής της, η Επιτροπή συμβουλεύεται άλλα όργανα που θεσμοθετήθηκαν από σχετικά διεθνή νομοθετήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδίως την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που θεσμοθετήθηκε από το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, αποσκοπώντας στη διασφάλιση της συνοχής των αντίστοιχων παρατηρήσεων και συστάσεών τους.

Άρθρο 29

1. Κάθε Κράτος Μέρος υποβάλει στην Επιτροπή, μέσω του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, έκθεση για τα μέτρα που έλαβαν για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους από αυτή τη Σύμβαση, μέσα σε δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος αυτής της Σύμβασης για το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος.

2. Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θέτει αυτή την έκθεση στη διάθεση όλων των Κρατών Μερών.

3. Κάθε έκθεση εξετάζεται από την Επιτροπή, η οποία εκδίδει τα γενικά σχόλια, παρατηρήσεις και συστάσεις που θεωρεί αναγκαία. Τα σχόλια, παρατηρήσεις και οι συστάσεις γνωστοποιούνται στο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, το οποίο δύναται να απαντήσει σε αυτά, με δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής.

4. Η Επιτροπή δύναται επίσης να ζητήσει από τα Κράτη Μέρη να παράσχουν πρόσθετες πληροφορίες για την εφαρμογή αυτής της Σύμβασης.

Άρθρο 30

1. Δυνατόν είναι να υποβληθεί στην Επιτροπή αίτημα για την αναζήτηση και εύρεση εξαφανισμένου ατόμου, ως κατεπείγον, από τους συγγενείς του εξαφανισμένου ατόμου ή από τους νόμιμους εκπροσώπους τους, τον συνήγορό τους ή από κάθε εξουσιοδοτημένο άτομο από αυτούς, καθώς και από οποιοδήποτε άτομο έχει έννομο συμφέρον.

2. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι το αίτημα για επείγουσα δράση που υποβάλλεται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου:

(α) Δεν είναι πρόδηλα αβάσιμο×

(β) Δεν συνιστά κατάχρηση του δικαιώματος υποβολής τέτοιων αιτημάτων×

(γ) Έχει ήδη υποβληθεί προσηκόντως στα αρμόδια όργανα του ενδιαφερόμενου Κράτους Μέρους, όπως εκείνα που είναι εξουσιοδοτημένα να διεξάγουν έρευνες, όπου υφίσταται τέτοια δυνατότητα×

(δ) Δεν είναι ασυμβίβαστο με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης× και

(ε) Το ίδιο ζήτημα δεν εξετάζεται στο πλαίσιο άλλης διαδικασίας διεθνούς έρευνας ή διευθέτησης της ίδιας φύσης×

ζητά από το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος να της παράσχει πληροφορίες για την κατάσταση των ατόμων που αναζητούνται, εντός προθεσμίας που ορίζεται από την Επιτροπή.

3. Υπό το φως των παρεχόμενων πληροφοριών από το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος σύμφωνα με την παράγραφο 2 αυτού του άρθρου, η Επιτροπή δύναται να διαβιβάσει συστάσεις στο Κράτος Μέρος, περιλαμβανομένου αιτήματος ότι το Κράτος Μέρος οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα, περιλαμβανομένων προσωρινών μέτρων, για τον εντοπισμό και την προστασία του εν λόγω προσώπου σύμφωνα με αυτή τη Σύμβαση, και να πληροφορήσει την Επιτροπή, εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος, για τα μέτρα που λαμβάνει, έχοντας υπ' όψη τον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης. Η Επιτροπή πληροφορεί το άτομο που υποβάλει το αίτημα επείγουσας δράσης για τις συστάσεις της και για τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν σε αυτή από το Κράτος, μόλις αυτές καθίστανται διαθέσιμες.

4. Η Επιτροπή συνεχίζει τις προσπάθειές της να συνεργαστεί με το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος για όσο η τύχη του ατόμου παραμένει αβέβαιη. Το άτομο που υποβάλει το αίτημα κρατείται ενήμερο.

Άρθρο 31

1. Κάθε Κράτος Μέρος μπορεί κατά το χρόνο επικύρωσης αυτής της Σύμβασης ή σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή μετέπειτα να δηλώσει ότι αναγνωρίζει την αρμοδιότητα της Επιτροπής να λαμβάνει και να εξετάζει τις ανακοινώσεις από ή προς όφελος ατόμων που υπάγονται στη δικαιοδοσία της και ισχυρίζονται ότι είναι θύματα μιας παραβίασης από αυτό το Κράτος Μέρος των διατάξεων αυτής της Σύμβασης. Η Επιτροπή δεν δέχεται οποιαδήποτε ανακοίνωση αφορά σε Κράτος Μέρος το οποίο δεν έχει κάνει μια τέτοια δήλωση.

2. Η Επιτροπή θεωρεί μια ανακοίνωση απαράδεκτη όταν:

(α) Η ανακοίνωση είναι ανώνυμη×

(β) Η ανακοίνωση συνιστά κατάχρηση του δικαιώματος υποβολής τέτοιων ανακοινώσεων, ή είναι ασυμβίβαστη με τις διατάξεις αυτής της Σύμβασης×

(γ) Το ίδιο θέμα δεν εξετάζεται σύμφωνα με κάποια άλλη διαδικασία διεθνούς έρευνας ή διευθέτησης της ίδιας φύσης× ή όταν

(δ) Δεν έχουν εξαντληθεί όλα τα αποτελεσματικά διαθέσιμα εσωτερικά ένδικα μέσα. Αυτός ο κανόνας δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που οι διαδικασίες των ένδικων μέσων επιμηκύνονται υπέρμετρα.

3. Αν η Επιτροπή θεωρεί ότι η ανακοίνωση πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην παράγραφο 2 αυτού του άρθρου, διαβιβάζει την ανακοίνωση στο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, ζητώντας από αυτό να παρέχει παρατηρήσεις και γενικά σχόλια εντός προθεσμίας που ορίζεται από την Επιτροπή.

4. Οποτεδήποτε μετά από τη λήψη μιας ανακοίνωσης και πριν από τη λήψη απόφασης επί της ουσίας, η Επιτροπή δύναται να διαβιβάσει στο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος προς επείγουσα εξέταση, αίτημα ότι το Κράτος Μέρος θα λάβει τέτοια προσωρινά μέτρα που κρίνονται αναγκαία για να αποφευχθεί πιθανή ανεπανόρθωτη βλάβη στα θύματα της εικαζόμενης παραβίασης. Όπου η Επιτροπή κάνει χρήση της διακριτικής της ευχέρειας, αυτό δεν συνεπάγεται απόφαση επί του παραδεκτού ή επί της ουσίας της ανακοίνωσης.

5. Η Επιτροπή συνεδριάζει κεκλεισμένων των θυρών όταν εξετάζει τις ανακοινώσεις που προβλέπονται από το παρόν άρθρο. Ενημερώνει τον συντάκτη της ανακοίνωσης για τις απαντήσεις που παρέχονται από το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος. Όταν η Επιτροπή αποφασίζει να ολοκληρώσει τη διαδικασία κοινοποιεί τις απόψεις της στο Κράτος Μέρος και στον συντάκτη της ανακοίνωσης.

Άρθρο 32

Κάθε Κράτος Μέρος αυτής της Σύμβασης μπορεί να δηλώνει ότι αναγνωρίζει την αρμοδιότητα της Επιτροπής να λαμβάνει και να εξετάζει τις ανακοινώσεις στις οποίες ένα Κράτος Μέρος ισχυρίζεται ότι ένα άλλο Κράτος Μέρος δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από αυτή τη Σύμβαση. Η Επιτροπή δεν δέχεται ανακοινώσεις που αφορούν σε ένα Κράτος Μέρος που δεν έχει κάνει μια τέτοια δήλωση, ούτε ανακοινώσεις από Κράτος Μέρος που δεν έχει κάνει μια τέτοια δήλωση.

Άρθρο 33

1. Αν η Επιτροπή λάβει αξιόπιστες πληροφορίες που υποδεικνύουν ότι ένα Κράτος Μέρος παραβιάζει σοβαρά τις διατάξεις αυτής της Σύμβασης, δύναται ύστερα από διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, να ζητήσει σε ένα ή περισσότερα από τα μέλη της να το επισκεφθούν και να της υποβάλουν έκθεση χωρίς καθυστέρηση.

2. Η Επιτροπή ενημερώνει εγγράφως το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος για την πρόθεσή της να οργανώσει επίσκεψη, υποδεικνύοντας τη σύνθεση της αντιπροσωπείας κα το σκοπό της επίσκεψης. Το Κράτος Μέρος απαντά στην Επιτροπή εντός εύλογης προθεσμίας.

3. Κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος από το Κράτος Μέρος, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να αναβάλει ή να ακυρώσει την επίσκεψή της.

4. Αν το Κράτος Μέρος συμφωνεί στην επίσκεψη, η Επιτροπή και το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος συνεργάζονται για να ορίσουν τις λεπτομέρειες τις επίσκεψης και το Κράτος Μέρος παρέχει στην Επιτροπή όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις για την επιτυχή ολοκλήρωση της επίσκεψης.

5. Μετά την επίσκεψή της, η Επιτροπή γνωστοποιεί στο ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος τις παρατηρήσεις και τις συστάσεις της.

Άρθρο 34

Αν η Επιτροπή λάβει πληροφορίες που θεωρεί ότι περιλαμβάνουν θεμελιωμένες ενδείξεις ότι πραγματοποιούνται εξαναγκαστικές εξαφανίσεις ευρέως και συστηματικά στην εδαφική περιοχή ενός Κράτους Μέρους δύναται, αφότου ζητήσει όλες τις σχετικές πληροφορίες για την κατάσταση από το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος, να θέσει επειγόντως το θέμα υπ' όψη της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, μέσω του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 35

1. Η Επιτροπή έχει αρμοδιότητα αποκλειστικά για τις εξαναγκαστικές εξαφανίσεις που άρχισαν μετά από την έναρξη ισχύος αυτής της Σύμβασης.

2.Αν ένα Κράτος γίνεται συμβαλλόμενο μέρος σε αυτή τη Σύμβαση μετά την έναρξη ισχύος της, οι υποχρεώσεις αυτού του Κράτους έναντι της Επιτροπής σχετίζονται μόνο με εξαναγκαστικές εξαφανίσεις που άρχισαν μετά την έναρξη ισχύος αυτής της Σύμβασης για το εν λόγω Κράτος.

Άρθρο 36

1. Η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση πεπραγμένων βάσει αυτής της Σύμβασης στα Κράτη Μέρη και στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

2. Πριν από τη δημοσίευση παρατήρησης στην ετήσια έκθεση για ένα Κράτος Μέρος, το ενδιαφερόμενο Κράτος Μέρος ενημερώνεται εκ των προτέρων και του δίνεται εύλογη προθεσμία για να απαντήσει. Το Κράτος Μέρος δύναται να ζητήσει τη δημοσίευση των σχολίων και των παρατηρήσεών του στην έκθεση.

Μέρος Τρίτο

Άρθρο 37

Τίποτα σε αυτή τη Σύμβαση δεν θίγει οποιεσδήποτε διατάξεις συντελούν περισσότερο στην προστασία όλων των ατόμων από εξαναγκαστική εξαφάνιση και οι οποίες είναι δυνατόν να περιέρχονται:

(α) Στη νομοθεσία του Κράτους Μέρους×

(β) Στο διεθνές δίκαιο σε ισχύ για αυτό το Κράτος.

Άρθρο 38

1. Αυτή η Σύμβαση είναι ανοιχτή για υπογραφή από όλα τα Κράτη Μέρη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

2. Αυτή η Σύμβαση υπόκειται σε επικύρωση από όλα τα Κράτη Μέρη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Τα όργανα επικύρωσης θα κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

3. Αυτή η Σύμβαση είναι ανοιχτή για προσχώρηση από όλα τα Κράτη Μέρη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Η προσχώρηση θα πραγματοποιηθεί με την κατάθεση ενός οργάνου προσχώρησης στο Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 39

1. Αυτή η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει την τριακοστή ημέρα μετά την ημερομηνία της κατάθεσης στο Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών του εικοστού οργάνου επικύρωσης ή προσχώρησης.

2. Για κάθε Κράτος που θα επικυρώσει ή θα προσχωρήσει σε αυτή τη Σύμβαση μετά την κατάθεση του εικοστού οργάνου επικύρωσης ή προσχώρησης, η Σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει την τριακοστή ημέρα μετά την ημερομηνία κατάθεσης απ' αυτό το Κράτος του οργάνου του επικύρωσης ή προχώρησης.

Άρθρο 40

Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ενημερώνει όλα τα Κράτη Μέρη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και όλα τα Κράτη που έχων υπογράψει ή προσχωρήσει σε αυτή τη Σύμβαση για τα ακόλουθα:

(α) Υπογραφές, επικυρώσεις και προσχωρήσεις κατά το άρθρο 38×

(β) Την ημερομηνία έναρξης ισχύος αυτής της Σύμβασης κατά το άρθρο 39.

Άρθρο 41

Οι διατάξεις αυτής της Σύμβασης ισχύουν σε όλα τα τμήματα ομοσπονδιακών Κρατών χωρίς οποιουσδήποτε περιορισμούς ή εξαιρέσεις.

Άρθρο 42

1. Κάθε αμφισβήτηση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων Κρατών Μερών που αφορά την ερμηνεία ή την εφαρμογή αυτής της Σύμβασης, που δεν μπορεί να διακανονισθεί μέσω διαπραγματεύσεων ή από τις διαδικασίες που ρητά προβλέπονται από αυτή τη Σύμβαση, με αίτηση ενός απ' αυτά, υποβάλλεται σε διαιτησία. Αν μέσα σε έξι μήνες από την ημερομηνία της αίτησης για διαιτησία τα Κράτη δεν μπορέσουν να συμφωνήσουν για την οργάνωση της διαιτησίας, καθένα από αυτά τα Μέρη μπορεί να φέρει την διαφορά στο Διεθνές Δικαστήριο με αίτηση, σύμφωνα με το Καταστατικό του Δικαστηρίου.

2. Ένα Κράτος μπορεί, κατά τον χρόνο της υπογραφής ή της επικύρωσης αυτής της Σύμβασης ή της προσχώρησης, να δηλώσει ότι θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από την παράγραφο 1 αυτού του άρθρου. Τα άλλα Κράτη Μέρη δεν θα δεσμεύονται από την παράγραφο 1 αυτού του άρθρου ως προς κάθε κράτος μέρος που προβεί σε μια τέτοια δήλωση.

3. Κάθε Κράτος Μέρος που θα έχει προβεί σε μια δήλωση σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 αυτού του άρθρου, θα μπορεί οποτεδήποτε, να την αποσύρει με γνωστοποίηση προς το Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 43

Αυτή η Σύμβαση δεν θίγει τις διατάξεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, περιλαμβανομένων των υποχρεώσεων των Υψηλά Συμβαλλομένων Μερών στις τέσσερεις Συμβάσεις της Γενεύης της 12ης Αυγούστου 1949 και των δύο Πρόσθετων Πρωτοκόλλων της 8ης Ιουνίου 1977, ή της δυνατότητας κάθε Κράτους Μέρους να εξουσιοδοτήσει τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού να επισκέπτεται τόπους κράτησης σε καταστάσεις που δεν καλύπτονται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο.

Άρθρο 44

1. Κάθε Κράτος Μέρος αυτής της Σύμβασης θα μπορεί να προτείνει μια τροποποίηση και να την καταθέσει στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Ο Γενικός Γραμματέας θα ανακοινώσει την προτεινόμενη τροποποίηση στα Κράτη Μέρη αυτής της Σύμβασης με το αίτημα να υποδείξουν αν είναι υπέρ της διοργάνωσης μιας διάσκεψης των Κρατών Μερών με σκοπό την εξέταση και ψήφιση επί της προτάσεως. Αν στην περίπτωση που μέσα σε τέσσερεις μήνες από την ημερομηνία αυτής της ανακοίνωσης, τουλάχιστον το ένα τρίτο των Κρατών Μερών είναι υπέρ της διοργάνωσης αυτής της διάσκεψης, ο Γενικός Γραμματέας θα συγκαλέσει τη διάσκεψη υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

2. Κάθε τροποποίηση που υιοθετείται από την πλειοψηφία των Κρατών Μερών που είναι παρόντα και ψηφίζουν στην διάσκεψη θα υποβάλλεται από τον Γενικό Γραμματέα σε όλα τα Κράτη Μέρη για αποδοχή.

3. Μια τροποποίηση που υιοθετείται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 αυτού του άρθρου θα αρχίσει να ισχύει όταν τα δύο τρίτα των κρατών μερών αυτής της Σύμβασης θα την έχουν αποδεχθεί σύμφωνα με τις σχετικές συνταγματικές τους διαδικασίες.

4. Όταν οι τροποποιήσεις αρχίσουν να ισχύουν, θα είναι δεσμευτικές για εκείνα τα Κράτη Μέρη που τις έχουν αποδεχθεί, ενώ τα άλλα Κράτη Μέρη θα παραμείνουν δεσμευμένα από της διατάξεις αυτής της Σύμβασης και από κάθε προηγούμενη τροποποίηση που έχουν αποδεχθεί.

Άρθρο 45

1. Αυτή η Σύμβαση, της οποίας το Αραβικό, Κινέζικο, Αγγλικό, Γαλλικό, Ρωσικό και Ισπανικό κείμενο είναι εξίσου αυθεντικά θα κατατεθεί στο Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

2. Ο Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών θα διαβιβάσει τα κυρωμένα αντίγραφα αυτής της Σύμβασης σε όλα τα Κράτη που αναφέρονται στο άρθρο 38.


* Η Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία όλων των Ατόμων από Εξαναγκαστική Εξαφάνιση υιοθετήθηκε με το Ψήφισμα 61/177 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 20 Δεκεμβρίου 2006 στη Νέα Υόρκη και τέθηκε σε ισχύ στις 23 Δεκεμβρίου 2010.

Το UNRIC ευχαριστεί θερμά την υποψήφια διδάκτορα της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, κυρία Ιωάννα Πέρβου, δικηγόρο, LLM Διεθνούς Δικαίου στο Cambridge για την ανεπίσημη μετάφραση της Σύμβασης.(UNRIC - Βρυξέλλες, Μάιος 2012)