Gespecialiseerde en andere organisaties


ILOFAOUNESCOWHOIBRDIDAIFCMIGAICSIDIMFICAOIMOITUUPUWMOWIPOIFADUNIDOIAEACTBTOOPCWWTO (toerisme)WTO (handels)


Internationale Arbeidsorganisatie (ILO)
Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO)
Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO)
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO)
Internationaal Monetair Fonds (IMF)
De Wereldbankgroep
Internationale Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (IBRD)
Internationale Ontwikkelingsassociatie (IDA)
Internationale Financieringsmaatschappij (IFC)
Agentschap voor Garantie op Multilaterale Investeringen (MIGA)
Internationaal Centrum voor de Schikking van Investeringsgeschillen (ICSID)
Organisatie voor de Internationale Burgerluchtvaart (ICAO)
Internationale Maritieme Organisatie (IMO)
De Internationale Telecommunicatie-unie (ITU)
Wereldpostunie (UPU)
De Wereld Meteorologische Organisatie (WMO)
Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom (WIPO)
Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling (IFAD)
Organisatie van de Verenigde Naties voor Industriële Ontwikkeling (UNIDO)
Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA)
Voorbereidende Commissie voor de Organisatie voor het Verdrag betreffende het allesomvattend testverbod
De Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW)
Wereldtoerisme-organisatie (WTO)
Wereldhandelsorganisatie (WTO)

VN-programma's en -fondsen


Internationale Arbeidsorganisatie (ILO)
(www.ilo.org)
De Internationale Arbeidsorganisatie is de gespecialiseerde organisatie die werkt aan de bevordering van sociale rechtvaardigheid en de internationaal erkende mensen- en werknemersrechten. ILO bestaat sinds 1919 en werd in 1946 de eerste gespecialiseerde VN-organisatie.

ILO formuleert internationale beleidslijnen en programma’s om levens- en werkomstandigheden te verbeteren; ze stelt internationale arbeidsnormen op die dienen als richtlijnen voor nationale autoriteiten bij de implementatie van beleid in dezen; ze voert een uitgebreid programma van technische samenwerking uit om regeringen te helpen dit beleid doeltreffend te maken; en ze houdt zich bezig met opleiding, onderwijs en onderzoek om dit streven te ondersteunen.
ILO is een unieke wereldorganisatie omdat vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers er bij het formuleren van beleid een even zware stem hebben als de vertegenwoordigers van regeringen.

De organisatie kent drie organen:

• De Internationale Arbeidsconferentie brengt jaarlijks afgevaardigden van de regering, werknemers en werkgevers uit elke lidstaat bijeen. De Conferentie doet aanbevelingen inzake internationale arbeidsnormen en vormt een forum voor de bespreking van sociale problemen en arbeidsvraagstukken die de hele wereld aangaan;
• Het Besturend Orgaan vergadert tweemaal per jaar en leidt de werkzaamheden van ILO, bereidt het programma en de begroting voor, en onderzoekt gevallen van het niet-naleven van ILO-normen;
• Het Internationale Arbeidsbureau is het permanente secretariaat van de organisatie.

Gelegenheid voor studie en opleiding wordt geboden aan het Internationaal Opleidingscentrum in Turijn. De actiemiddelen van het Internationaal Instituut voor Arbeidsstudies bestaan uit onderzoeksnetwerken, fora voor sociaal beleid, publicaties, cursussen, seminars en stageprogramma's. In 1969 (op haar vijftigste verjaardag) kreeg ILO de Nobelprijs voor de Vrede.
De 2500 medewerkers en deskundigen werken verspreid over de hoofdzetel in Genève en 49 kantoren in de wereld. Het budget voor 2004-2005 bedraagt meer dan 529 miljoen dollar.

Directeur-Generaal: Juan Somavía (Chili)
Hoofdzetel: 4, route des Morillons, CH-1211 Genève 22, Zwitserland
Tel.: +41 22 799 61 11; fax: +41 22 798 86 85; e-mail: ilo@ilo.org



Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO)

(www.fao.org)
De Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties treedt binnen het VN-systeem op als de belangrijkste organisatie voor plattelandsontwikkeling. FAO probeert honger en armoede terug te dringen door ontwikkeling van de landbouw, betere voeding en door te streven naar voedselzekerheid, d.w.z. verzekeren dat alle mensen altijd toegang hebben tot het voedsel dat ze nodig hebben voor een actief en gezond leven. FAO werd opgericht op 16 oktober 1945 tijdens een conferentie in Quebec City. Die datum wordt jaarlijks herdacht als Wereldvoedseldag.

FAO biedt ontwikkelingssteun; adviseert regeringen op het vlak van beleid en planning; verzamelt, analyseert en verspreidt informatie; en treedt op als internationaal forum voor overleg over voedsel- en landbouwproblemen. Speciale FAO-programma’s helpen landen zich voor te bereiden op voedselnoodsituaties en verschaffen hulp. Gemiddeld zijn er 2000 FAO-projecten gaande. De door FAO gesteunde projecten besteden jaarlijks meer dan 300 miljoen dollar, afkomstig van donororganisaties en regeringen.

FAO wordt geleid door een Conferentie van lidstaten die om de twee jaar bijeen komt. Een Raad bestaande uit 49 door de Conferentie gekozen leden, fungeert tussen de zittingen van de Conferentie door als het besturend orgaan van FAO.
De reguliere begroting voor 2002-2003 bedroeg 651,8 miljoen dollar. Er werken 3700 mensen voor FAO, verspreid over de hoofdzetel en kantoren in de hele wereld.

Directeur-Generaal: Dr. Jacques Diouf (Senegal)
Hoofdzetel: Viale delle Terme di Caracalla, 00100 Rome, Italië
Tel.: +39 06 5705 1; fax: +39 06 5705 3152; e-mail: FAO-HQ@fao.org



Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO)

(www.unesco.org)
In 1946 werd de Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO) opgericht met als voornaamste taak het streven naar duurzame wereldvrede, gestoeld op de morele en intellectuele solidariteit van de mensheid. Het werkingsgebied van UNESCO omvat onderwijs, natuurwetenschappen, sociale en andere menswetenschappen, cultuur en communicatie.

UNESCO probeert te komen tot een cultuur van vrede en van menselijke en duurzame ontwikkeling. UNESCO streeft naar onderwijs voor iedereen; steunt milieuonderzoek via internationale wetenschappelijke programma’s; moedigt nationale culturele waarden en het behoud van het culturele erfgoed aan; bevordert vrije informatiestromen en persvrijheid; en streeft naar het versterken van communicatiemogelijkheden van ontwikkelingslanden.
De organisatie werkt met een systeem van 190 Nationale Commissies en krijgt daarbij de steun van 5000 UNESCO-verenigingen, -centra en -clubs. Het fonds onderhoudt officiële relaties met 350 NGO’s en werkt ook samen met andere organen en internationale en regionale netwerken.

UNESCO wordt bestuurd door de Algemene Conferentie die uit vertegenwoordigers van alle lidstaten bestaat en om de twee jaar samenkomt. De Uitvoerende Raad telt 58 door de Algemene Conferentie verkozen leden en is belast met het toezicht op het door de Conferentie aanvaarde programma.

UNESCO telt 2145 medewerkers. De reguliere begroting voor 2002-2003 bedroeg 544 miljoen dollar.

Directeur-Generaal: Koïchiro Matsuura (Japan)
Hoofdzetel: 7 Place de Fontenoy, 75352 Paris 07-SP, Frankrijk
Tel.: +33 1 4568 1000; fax: +33 1 4567 1690; e-mail: bpi@unesco.org



Wereldgezondheidsorganisatie (WHO)
(www.who.int)
De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) werd opgericht in 1948 en ijvert voor technische samenwerking tussen alle landen op het gebied van gezondheid, zet programma's op voor de controle en uitbanning van ziekten en streeft naar een verbetering van de levenskwaliteit. Het objectief van WHO is dat alle volkeren het hoogst mogelijke gezondheidsniveau bereiken.

De strategische doelen van WHO zijn:

• terugdringen van buitensporige sterfte-, ziekte- en invaliditeitscijfers, met name onder arme en gemarginaliseerde bevolkingsgroepen;
• stimuleren van een gezonde levensstijl en het beperken van gezondheidsrisico's veroorzaakt door milieu- en gedraggerelateerde, economische en sociale problemen;
• ontwikkelen van toegankelijke en meer efficiënte zorgsystemen die betaalbaar zijn en beantwoorden aan de terechte eisen van mensen;
• ontwikkelen van een degelijk gezondheidsbeleid en een goed institutioneel bestel ter zake, en het bevorderen van aandacht voor gezondheid bij beleid rond sociale en economische aangelegenheden, milieu en ontwikkeling.

Het besturend orgaan van WHO is de Wereldgezondheidsvergadering bestaande uit 192 leden (met inbegrip van de Cook Eilanden). De Vergadering komt jaarlijks bijeen. De besluiten en het beleid worden uitgevoerd door de Uitvoerende Raad, die bestaat uit 32 door de overheden benoemde gezondheidsdeskundigen en tweemaal per jaar vergadert.
WHO heeft regionale kantoren in Brazzaville (Democratische Republiek Kongo); Washington D.C. (Verenigde Staten), Caïro (Egypte), Kopenhagen (Denemarken), New Delhi (India) en Manila (Filippijnen).
WHO telt 3500 medewerkers. De reguliere begroting voor 2002-2003 bedroeg 935,7 miljoen dollar.

Directeur-Generaal: Dr. Lee Jong-wook (Republiek Korea)
Hoofdzetel: 20 Avenue Appia, CH-1211 Genève 27, Zwitserland
Tel.: +41 22 791 21 11; fax: +41 22 791 31 11; e-mail: inf@who.int


Internationaal Monetair Fonds (IMF)

(www.imf.org)
Het Internationaal Monetair Fonds werd in 1945 op de Conferentie van Bretton Woods gesticht met de volgende doelstellingen:

• bevorderen van internationale samenwerking in monetaire aangelegenheden;
• bevorderen van stabiele wisselkoersen en handhaven van ordelijke koersafspraken;
• bijdragen tot de totstandkoming van een multilateraal betalingsstelsel en tot eliminatie van deviezenrestricties;
• tijdelijk beschikbaar stellen van middelen om leden in staat te stellen onevenwichtigheden in hun betalingsbalans te corrigeren.

IMF heeft het recht om bij haar leden internationale financiële reserves aan te leggen en toe te wijzen in de vorm van bijzondere trekkingsrechten ('special drawing rights' of SDR's). De middelen van het Fonds zijn voornamelijk afkomstig van de bijdragen – quota – van de 184 lidstaten, momenteel goed voor 212,7 miljard SDR (ongeveer 293 miljard dollar). De quota worden vastgesteld op basis van de economische draagkracht van de leden.

De belangrijkste financiële functie van het IMF is het verschaffen van tijdelijke kredieten aan leden die problemen hebben met hun betalingsbalans. In ruil beloven lidstaten die lenen bij het IMF de noodzakelijke beleidsveranderingen door te voeren om de problemen op te lossen die aan de basis liggen van hun moeilijkheden. De maximale omvang van de leningen staat in verhouding tot het quotum van een land. Het Fonds biedt ook ‘zachte leningen’ aan arme lidstaten.
Alle lidstaten zijn vertegenwoordigd in de Raad van Bestuur die jaarlijks bijeenkomt. Het dagelijks beheer geschiedt onder leiding van het College van Bewindvoerders bestaande uit 24 leden. De Internationale commissie voor monetaire en financiële aangelegenheden (IMFC) bestaat uit 24 leden van de Raad van Bestuur en adviseert de Raad over zaken die binnen de reikwijdte van zijn bevoegdheden vallen.

IMF heeft 2650 personeelsleden uit 140 landen onder leiding van de Directeur die wordt verkozen door de Raad van Bestuur. De administratieve begroting voor het financiële jaar 2003 bedroeg netto 746,4 miljoen dollar aan geraamde aflossingen.

IMF publiceert tweemaal per jaar de World Economic Outlook en het Global Financial Stability Report, en verder een breed scala aan andere studies.

Directeur (sinds 7 juni 2004): Rodrigo de Rato y Figaredo (Spanje)
Hoofdzetel: 700 19th Street NW, Washington, D.C. 20431, Verenigde Staten
Tel.: +1 202 623 73 00; fax: +1 202 623 62 78; e-mail: publicaffairs@imf.org



De Wereldbankgroep
(www.worldbank.org)
De Wereldbank is een groep van vijf instellingen: de Internationale Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (opgericht in 1945), de Internationale Financieringsmaatschappij (1956), de Internationale Ontwikkelingsassociatie (1960), het Agentschap voor Garantie op Multilaterale Investeringen (1988) en het Internationale Centrum voor de Schikking van Investeringsgeschillen (1966).

Het gemeenschappelijke doel van de Bank is armoedebestrijding door versterking van de economieën van arme landen. Het doel is de verbetering van de levensstandaard, conform de ontwikkelingsdoelen van de VN voor het nieuwe millennium, door verantwoorde economische groei en ontwikkeling. De Wereldbank spitst de kredietverstrekking en ook haar activiteiten gericht op zelfredzaamheid toe op twee ontwikkelingspijlers: werken aan een goed investeringsklimaat, banen en duurzame groei; en investeren in arme mensen en hen in staat stellen deel te hebben aan hun ontwikkeling.
De Wereldbank is eigendom van de 184 lidstaten die alle vertegenwoordigd zijn in de Raad van Gouverneurs. Algemene werkzaamheden worden verwezen naar een kleinere groep, de Raad van Directeurs, waarbij de President van de Bank optreedt als voorzitter van de Raad. De Bank heeft ongeveer 10.000 mensen in dienst.

In 2003 trok de Wereldbankgroep 18,5 miljard dollar uit voor operaties in meer dan 100 ontwikkelingslanden. Een van de belangrijkste publicaties van de Wereldbank is het Wereldontwikkelingsrapport, dat jaarlijks verschijnt.

President: Paul Wolfowitz (Verenigde Staten)
Hoofdzetel: 1818 H Street NW, Washington, D.C. 20433, Verenigde Staten
Tel.: +1 202 473 10 00; fax: +1 202 477 63 91; e-mail: pic@worldbank.org



Internationale Bank voor Wederopbouw en Ontwikkeling (IBRD)

De statuten van IBRD (doorgaans ‘de Wereldbank’ genoemd) werden in 1944 opgesteld tijdens de Conferentie van Bretton Woods. In 1946 startte de Bank haar werkzaamheden. IBRD richt zich op het terugdringen van armoede in landen met een middelhoog inkomen en kredietwaardige armere landen, en doet dat door duurzame ontwikkeling te bespoedigen in de vorm van leningen, garanties en dienstverlening op het vlak van financiële analyses en adviezen. De Wereldbank streeft niet naar maximale winst, maar heeft sinds 1948 toch jaarlijks een positief nettoresultaat geboekt.

De bank werft vrijwel al haar fondsen uit de verkoop van hoogwaardige obligaties en andere effecten op de internationale kapitaalmarkten. Het bedrag dat landen hebben moeten inleggen bij toetreding tot IBRD beloopt nog geen 5 procent van de Wereldbankreserves, maar heeft sinds de stichting van de bank toch een vermogen gegenereerd waaruit 383 miljard dollar aan leningen kon worden verstrekt.

In het boekjaar 2003 is de bank verbintenissen aangegaan voor 11,2 miljard dollar aan nieuwe leningen, verspreid over 99 nieuwe operaties in 37 landen.



Internationale Ontwikkelingsassociatie (IDA)

IDA helpt ’s werelds armste landen met kredieten om hun armoede te bestrijden. Het gaat daarbij om leningen met nul procent rente en met een looptijd van 35 tot 40 jaar, waarvan de eerste tien jaar aflossingsvrij zijn. Sinds de oprichting in 1960 heeft IDA 142 miljard dollar verstrekt in de vorm van renteloze kredieten in de 81 armste landen ter wereld (die samen 2,5 miljard mensen herbergen).

Het leeuwendeel van de fondsen van IDA komt uit giften van regeringen. Deze bijdragen komen met name van de rijkere IDA-leden, maar ook van landen die leningen hebben lopen bij IBRD. Donoren wordt eens in de drie jaar gevraagd het IDA-fonds 'aan te zuiveren'. Sinds de oprichting van IDA (1960) gebeurde dit dertien keer. In juli 2002 rondden donorvertegenwoordigers (‘IDA Deputies’) onderhandelingen af over de 13de aanzuivering van IDA, waarbij men een akkoord bereikte over een kader voor het geplande programma en de daaraan gekoppelde financieringsbehoefte. Dankzij die aanzuivering kon over een periode van drie jaar (per 1 juli 2002) voor 18 miljard speciale trekkingsrechten (ca. 23 miljard dollar) worden verstrekt aan arme IDA-lidstaten.

In het boekjaar 2003 verstrekte IDA in totaal 7,3 miljard dollar aan leningen voor 141 nieuwe operaties in 55 landen.



Internationale Financieringsmaatschappij (IFC)

De Internationale Financieringsmaatschappij (IFC) is de grootste multilaterale verstrekker van kredietverlener aan particuliere ondernemingen in ontwikkelingslanden. In samenwerking met particuliere investeerders voorziet IFC in financieringen en adviesdiensten ten bate van initiatieven en projecten van bedrijven in ontwikkelingslanden. IFC adviseert regeringen bij het scheppen van voorwaarden die de stroom van nationale en buitenlandse spaargelden en investeringen bevorderen.

IFC wil economische ontwikkeling bevorderen door in de lidstaten de groei van productiebedrijven en doeltreffende kapitaalmarkten aan te moedigen. IFC participeert alleen in investeringen als de Maatschappij een bijzondere bijdrage kan leveren ter aanvulling van de rol van andere investeerders. IFC treedt ook op als katalysator: door aan te tonen dat beleggen in ontwikkelingslanden rendabel kan zijn, stimuleert en bewerkstelligt IFC particuliere investeringen.

IFC is een autonoom orgaan binnen de Wereldbankgroep; de fondsen zijn niet dezelfde als die van IBRD. In het boekjaar 2003 ging IFC verplichtingen aan ten belope van 3,9 miljard dollar in 204 ondernemingen verspreid over 64 landen. De totale portefeuille vertegenwoordigde een waarde van 23,4 miljard dollar, waarvan 6,6 miljard dollar in de vorm van syndicaatleningen.



Agentschap voor Garantie op Multilaterale Investeringen (MIGA)

MIGA werd opgericht om particuliere buitenlandse investeringen in ontwikkelingslanden aan te moedigen door buitenlandse beleggers zekerheden (garanties) aan te bieden tegen verliezen veroorzaakt door niet-commerciële (d.w.z. politieke) risico’s zoals problemen bij geldoverschrijvingen, onteigening, valutawissels, oorlog en onlusten. Het biedt ook technische steun aan landen bij de verspreiding van informatie over investeringsmogelijkheden.

Het geplaatste kapitaal is afkomstig uit 157 lidstaten. In het boekjaar 2003 gaf MIGA garanties af ten belope van ca. 1,4 miljard dollar. Sinds de stichting in 1988 is voor een totaal van 12,4 miljard dollar aan zekerheden verstrekt.
MIGA heeft met succes de kapitaalstroom naar ontwikkelingslanden op gang gebracht. Het heeft meer dan 650 garanties afgegeven en zodoende het pad geëffend voor een toestroom van 50 miljard dollar aan rechtstreekse buitenlandse investeringen in 85 ontwikkelingslanden.



Internationaal Centrum voor de Schikking van Investeringsgeschillen (ICSID)


ICSID biedt faciliteiten voor de schikking – door verzoening of bemiddeling – van investeringsgeschillen tussen regeringen en buitenlandse particuliere investeerders. Het Centrum werd in 1966 ingesteld door het Verdrag inzake de schikking van investeringsgeschillen tussen staten en ingezetenen van andere staten, dat in november 2003 was geratificeerd door 140 landen. Partijen doen vrijwillig een beroep op het Centrum, maar indien ze hebben ingestemd met de bemiddeling, kunnen ze zich niet eenzijdig terugtrekken.

Het centrum is een autonome organisatie die nauwe banden onderhoudt met de Bank – alle leden zijn ook lid van de Bank. De Raad van Beheer, voorgezeten door de President van de Wereldbank, bestaat uit een vertegenwoordiger per land dat het verdrag heeft geratificeerd.




Organisatie voor de Internationale Burgerluchtvaart (ICAO)

(www.icao.int)
De Organisatie voor de Internationale Burgerluchtvaart zorgt dat men veiliger en gemakkelijker van het ene land naar het andere kan vliegen. ICAO werd opgericht in 1944 en heeft een aantal internationale normen en voorschriften ingesteld die noodzakelijk zijn voor veilig, regelmatig, efficiënt en economisch verantwoord luchtverkeer. ICAO coördineert ook de samenwerking van de 188 lidstaten op het vlak van de burgerluchtvaart.

ICAO wordt bestuurd door de Vergadering, een soeverein orgaan bestaande uit afgevaardigden van alle lidstaten, en een Raad van Beheer met 36 leden die de Vergadering uit haar midden kiest. De Vergadering komt minstens eens per drie jaar bijeen, beslist over het beleid van ICAO en behandelt alle kwesties die niet specifiek worden verwezen naar de Raad van Beheer. De Raad is het uitvoerende lichaam van ICAO en voert de instructies van de Vergadering uit.
De begroting voor 2003 bedroeg 60,5 miljoen dollar. ICAO telt 800 medewerkers.

Voorzitter van de Raad: Dr. Assad Kotaite (Libanon)
Secretaris-Generaal: Dr. Taïeb Chérif (Algerije)
Hoofdzetel: 999 University Street, Montreal, Quebec H3C 5H7, Canada
Tel.: +1 514 954 82 19; fax: +1 514 954 60 77; e-mail: icaohq@icao.int



Internationale Maritieme Organisatie (IMO)

(www.imo.org)
De Internationale Maritieme Organisatie startte haar activiteiten in 1959 en is verantwoordelijk voor meer veiligheid van het vrachtverkeer op zee en voor het voorkomen van de vervuiling van de zee door schepen.

IMO biedt regeringen een raamwerk om samen te werken bij de formulering van regels en gebruiken inzake technische kwesties die de internationale koopvaardij betreffen; om te komen tot de hoogst mogelijke normen voor de veiligheid op zee en een efficiënte scheepvaart; en om het zeemilieu te beschermen door preventie van en toezicht op vervuiling door schepen.

Momenteel bestaan er meer dan 40 verdragen en akkoorden en ongeveer 1000 gedragscodes en aanbevelingen die wereldwijd worden toegepast.

In het Zweedse Malmö richtte IMO in 1983 de World Maritime University op, die opleidingen verzorgt voor bestuurders, docenten en anderen die op hoog niveau betrokken zijn bij de koopvaardij. Het IMO International Maritime Law Institute in Valletta (Malta) werd in 1989 opgericht voor de opleiding van advocaten gespecialiseerd in internationaal zeerecht. De IMO International Maritime Academy in het Italiaanse Triëst stamt eveneens uit 1989 en biedt speciale korte cursussen in verschillende disciplines die de scheepvaart betreffen.

Het bestuursorgaan van IMO, de Vergadering, omvat alle 163 lidstaten en komt om de twee jaar bijeen. De Vergadering verkiest de 40 leden tellende Raad, het besturend orgaan van de organisatie dat tweemaal per jaar vergadert.
De begroting voor 2004-2005 bedraagt 46,2 miljoen dollar. IMO telt ongeveer 300 medewerkers.

Secretaris-Generaal: Efthimios E. Mitropolous (Griekenland)
Hoofdzetel: 4 Albert Embankment, Londen SE1 7SR, Verenigd Koninkrijk
Tel.: +44 0207 735 76 11; fax: +44 0207 587 32 10; e-mail: info@imo.org



De Internationale Telecommunicatie-unie (ITU)
(www.itu.int)
De Internationale Telecommunicatie-unie is een internationale organisatie waarin regeringen en het bedrijfsleven de mondiale telecommunicatienetwerken en -diensten coördineren. ITU werd in 1865 in Parijs opgericht als de 'Internationale Telegraafunie'. De naam werd in 1934 gewijzigd en in 1947 werd het een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties.

Het mandaat van de Unie omvat de volgende taken:

• Techniek: meewerken aan de ontwikkeling en verbetering van de telecommunicatiesystemen om de doeltreffendheid van telecomdiensten te vergroten en ze toegankelijk te maken voor het grote publiek;
• Beleidsvorming: streven naar een bredere aanpak van vraagstukken rond telecommunicatie in het licht van de mondiale informatie-economie en -maatschappij.
• Ontwikkeling: ontwikkelingslanden technische steun verlenen op het vlak van telecommunicatie; het mobiliseren van de nodige expertise en middelen voor de ontwikkeling van telecommunicatie; en de voordelen van de nieuwe telecommunicatietechnologie binnen het bereik brengen van mensen overal ter wereld.

ITU telt 189 lidstaten en 719 leden uit de telecomsector en geassocieerde leden (wetenschap en industrie; openbare en particuliere operators; omroeporganisaties; en regionale en internationale organisaties). Het hoogste orgaan van ITU is de Conferentie van Gevolmachtigden, die om de vier jaar bijeenkomt en de 46 leden kiest van de Raad van Beheer die jaarlijks vergadert.

ITU telt 794 medewerkers. De begroting voor 2002-2003 bedroeg 342 miljoen CHF.

Secretaris-Generaal: Yoshio Utsumi (Japan)
Hoofdzetel: Place des Nations, CH-1211 Genève 20, Zwitserland
Tel.: +41 22 730 51 11; fax: +41 22 733 72 56; e-mail: itumail@itu.int



Wereldpostunie (UPU)
(www.upu.int)
De Wereldpostunie is de gespecialiseerde instelling die het internationale postverkeer regelt. UPU is in 1874 opgericht krachtens het Verdrag van Bern en werd in 1948 een met de Verenigde Naties verbonden gespecialiseerde organisatie.

UPU speelt een vooraanstaande rol in het voortdurend optimaliseren van postdiensten. De Unie telt 190 leden en vormt het belangrijkste raamwerk voor internationale samenwerking op postaal vlak. UPU adviseert, bemiddelt en verschaft technische bijstand. Hoofddoelen zijn: de bevordering van het mondiale postverkeer; een toename van het aantal verwerkte poststukken door te voorzien in moderne producten en diensten; en een hoge servicekwaliteit voor de consument. Daarmee geeft UPU vorm aan haar kerntaak: het bevorderen en ontwikkelen van de communicatie tussen alle volken ter wereld.

Het Wereldpostcongres is de hoogste autoriteit van UPU. Het komt om de vijf jaar bijeen om strategische kwesties op posterijgebied te bespreken en om het algemene programma te bepalen. Het 23ste Congres heeft in september 2004 plaats in Boekarest (Roemenië).

UPU’s begroting voor 2001-2002 bedroeg 71,4 miljoen CHF bruto. Er werken 150 mensen voor UPU.

Directeur-Generaal: Thomas E. Leavey (Verenigde Staten)
Hoofdzetel: Weltpoststrasse 4, Case Postale 3000, Bern 15, Zwitserland
Tel.: +41 31 350 31 11; fax: +41 31 350 31 10; e-mail: info@upu.int



Wereld Meteorologische Organisatie (WMO)
(www.wmo.ch)
De Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) werd in 1951 een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties en verschaft gezaghebbende wetenschappelijke informatie over het atmosferisch milieu, de zoetwaterbronnen op aarde en over klimatologische kwesties. WMO ontwikkelt weersvoorspellingsdiensten, met inbegrip van seizoenvoorspellingen, en werkt in een internationale context mee bij het in kaart brengen van klimatologische trends. Verder bevordert WMO een snelle uitwisseling van meteorologische gegevens en ook stimuleert de organisatie initiatieven op het vlak van operationele hydrologie.

WMO ontplooit haar activiteiten in de vorm van grootschalige programma’s rond het klimaat, de atmosfeer, toegepaste meteorologie, het milieu en watervoorraden. Op basis van die programma's kan men sneller waarschuwen voor extreme weersomstandigheden – tropische orkanen, El Ninšo, overstromingen, droogte en andere natuurrampen – zodat mensen beter zijn voorbereid en levens en goederen kunnen worden gespaard. Ook geven deze programma's ons belangrijke informatie over het milieu en het klimaat. De organisatie richt de aandacht op belangrijke problemen zoals het gat in de ozonlaag, het broeikaseffect en de afname van het aantal zoetwaterbronnen.

WMO telt 187 leden (181 staten en 6 gebieden) die alle eigen meteorologische en hydrologische diensten hebben. Het hoogste orgaan van WMO is het Meteorologisch Wereldcongres, waar om de vier jaar alle leden samenkomen. De 37 leden tellende Uitvoerende Raad komt eens per jaar bijeen.

WMO telt 213 medewerkers. De begroting voor 2004-2007 bedraagt 253,8 miljoen dollar.

Secretaris-Generaal: Michel Jarraud (Frankrijk)
Hoofdzetel: 7 bis, Avenue de la Paix, CH-1211 Genève 2, Zwitserland
Tel.: +41 22 730 81 11; fax: +41 22 730 81 81; e-mail: wmo@ wmo.int



Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom (WIPO)

 (www.wipo.int)
De Wereldorganisatie voor Intellectuele Eigendom (WIPO) werd in 1970 opgericht. In 1974 werd het een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties. De belangrijkste doelstellingen zijn het verhogen van het wereldwijde respect voor intellectuele eigendom – door samenwerking van de 179 lidstaten – en het bevorderen van de administratieve samenwerking tussen de ‘Unies’ opgericht ter bescherming van intellectuele eigendom.

De belangrijkste Unies zijn:

• De Parijse Unie (officieel: 'Internationale unie voor de bescherming van industriële eigendom').
• De Berner Unie (officieel: 'Internationale unie voor de bescherming van artistieke en literaire werken').

Intellectuele eigendom valt in twee hoofdgebieden uiteen: industriële eigendom (voornamelijk uitvindingen, handelsmerken, industriële ontwerpen, herkomstbenamingen enz.) en auteursrechten (op literair, muzikaal, artistiek, fotografisch en audiovisueel werk). WIPO beheert 23 internationale verdragen, 16 daarvan betreffen industriële eigendom, de zes overige auteursrechten.

WIPO heeft drie bestuursorganen: de Algemene Vergadering, waarin de lidstaten zetelen die ook lid zijn van de Parijse en/of Berner Unie en die eens in de twee jaar bijeenkomt; de Conferentie, die bestaat uit alle lidstaten en ook om de twee jaar bijeenkomt, en het 79 leden tellende Comité voor Coördinatie, dat jaarlijks vergadert.

De programma's en de begroting worden om de twee jaar goedgekeurd door de bestuursorganen. De begroting voor 2004-2005 bedraagt ongeveer 639 miljoen CHF. WIPO telt 950 medewerkers uit 90 landen.

Directeur-Generaal: Dr. Kamil Idris (Soedan)
Hoofdzetel: 34 chemin des Colombettes, PO Box 18, CH-1211 Genève 20, Zwitserland
Tel.: +41 22 338 91 11; fax: +41 22 733 54 28; e-mail: publicinf@wipo.int



Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling (IFAD)

(www.ifad.org)
Het Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling is een multilaterale financiële instelling die in 1977 werd opgericht op basis van een besluit van de Wereldvoedselconferentie van 1974. De opdracht van IFAD is om honger en armoede bij plattelandsgemeenschappen in ontwikkelingslanden te bestrijden.

Het fonds mobiliseert middelen om arme huishoudens in rurale gebieden te helpen hun voeding te verbeteren, hun landbouwproductie op te voeren en een inkomen op te bouwen. Extreme armoede gaat altijd gepaard met chronische honger en ondervoeding – het verschijnsel doet zich voor 75 procent voor op het platteland, vooral onder vrouwen en onder de inheemse bevolking.

IFAD stelt rechtstreeks geldmiddelen ter beschikking via leningen en subsidies, en mobiliseert extra middelen voor zijn projecten en programma's. Betaaltermijnen en voorwaarden voor leningen verschillen naargelang het bruto nationaal product per hoofd. IFAD werkt samen met tal van andere instellingen, waaronder de Wereldbank, regionale ontwikkelingsbanken, andere regionale financiële instellingen en VN-organisaties. Veel van die instellingen cofinancieren IFAD-projecten.

IFAD wordt gefinancierd door vrijwillige bijdragen van regeringen, speciale bijdragen, terugbetalingen van leningen en opbrengsten uit investeringen. Jaarlijks investeert IFAD gemiddeld 450 miljoen dollar in nieuwe projecten en subsidies. Het Fonds telt 315 medewerkers.

IFAD wordt geleid door de jaarlijks vergaderende Bestuursraad waarin alle 163 lidstaten zetelen. Het Uitvoerend Comité, bestaande uit 18 leden en 18 plaatsvervangers, houdt toezicht op de verrichtingen van het Fonds en keurt leningen en subsidies goed.

Voorzitter: Lennart Båge (Zweden)
Hoofdzetel: Via del Serafico 107, 00142 Rome, Italië
Tel.: +39 06 54 591; fax: +39 06 504 3463; e-mail: ifad@ifad.org



Organisatie van de Verenigde Naties voor Industriële Ontwikkeling (UNIDO)

(www.unido.org)
De Organisatie van de Verenigde Naties voor Industriële Ontwikkeling richt zich op de bevordering van industriële ontwikkeling en samenwerking. UNIDO is in 1966 door de Algemene Vergadering opgericht en werd in 1985 een gespecialiseerde organisatie van de VN.

UNIDO wil de levensomstandigheden van mensen en het universele welzijn verbeteren door pasklare oplossingen te bieden voor een duurzame industriële ontwikkeling van ontwikkelingslanden en overgangseconomieën. De organisatie werkt samen met regeringen, vakorganisaties en het particuliere productiewezen aan de opbouw van een industriële sector die beantwoordt aan de eisen van de mondialisering van de industrie en tevens de vruchten daarvan kan plukken.
Het werk wordt uitgevoerd door ingenieurs, economen en technologie- en milieudeskundigen op het hoofdkantoor in Wenen en door medewerkers van de Investment Promotion Service-bureaus en veldkantoren. De veldkantoren worden geleid door regionale UNIDO-directeurs.

UNIDO telt 170 lidstaten. Zij komen om de twee jaar samen op de Algemene Conferentie, waar de begroting en het programma worden vastgesteld. De Raad voor Industriële Ontwikkeling, bestaande uit 53 lidstaten, doet aanbevelingen in verband met de planning en implementatie van het programma en de begroting.

UNIDO telt 530 medewerkers op de hoofdzetel en 100 in kantoren verdeeld over de wereld. Meer dan 1800 deskundigen werken wereldwijd aan korte- en langetermijnprojecten. De begroting voor 2002-2003 bedroeg 133 miljoen dollar. Multilaterale en bilaterale bronnen zorgen voor bijkomende fondsen.

Directeur-Generaal: Carlos Magariños (Argentinië)
Hoofdzetel: Vienna International Centre, PO Box 300, A-1400 Wenen, Oostenrijk
Tel.: +43 1 26026; fax: +43 1 269 2669; e-mail: unido@unido.org



Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA)
(www.iaea.org)
Het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie – vaak kortweg ‘het Atoomagentschap’ genoemd – maakt zich sterk voor het vreedzame gebruik van kernenergie ten bate van de mensheid en waakt ervoor dat het wordt ingezet voor militaire doeleinden. Het is het belangrijkste intergouvernementele wereldforum voor wetenschappelijke en technische samenwerking in het kader van kernenergie voor vreedzame doeleinden, en het internationale inspectie-orgaan dat toeziet op de naleving van veiligheidsvoorschriften en verificatiemaatregelen voor zover deze civiele kernenergieprogramma’s betreffen. Het agentschap is ook de spil van inspanningen om te komen tot internationale samenwerking op het stuk van de industriële nucleaire veiligheid en vraagstukken in verband met de openbare veiligheid.

IAEA werd in 1957 opgericht als een autonome organisatie onder de hoge bescherming van de VN en telt tegenwoordig 137 lidstaten. Het verleent technische bijstand aan lidstaten die dergelijke hulp nodig hebben en richt zich daarbij op de toepassing van kernenergie en nucleaire technologie in het licht van duurzame ontwikkeling. Dit geschiedt op grond van prioriteiten die de staten zelf stellen: voedsel en landbouw, gezondheidszorg, industrie, waterbeheer, verbetering van het zeemilieu, stroomopwekking en nucleaire veiligheid, in industrieel en politieke opzicht.

IAEA volgt en controleert of staten zich houden aan hun belofte geen kernwapens te zullen verspreiden conform bilaterale afspraken of internationale verdragen, bedoeld om te verzekeren dat splijtstoffen en kerncentrales niet worden misbruikt voor militaire doeleinden. Wereldwijd zijn ongeveer 250 inspecteurs actief bij meer dan 900 installaties en andere locaties die vallen onder het voorzorgsprogramma van IAEA.

IAEA wordt geleid door de Algemene Conferentie, die jaarlijks bijeenkomt en alle IAEA-lidstaten omvat, en door een Raad van Bewindvoerders bestaande uit 35 leden, die in de loop van het hele jaar geregeld vergaderen. Het Agentschap telt 2257 medewerkers. De reguliere begroting voor 2004 bedroeg 268,5 miljoen dollar; IAEA rekent daarbij op 74,8 miljoen dollar aan bijkomende, vrijwillige bijdragen.

Directeur-Generaal: Mohammed El Baradei (Egypte)
Hoofdzetel: PO Box 100, Wagramer Strasse 5, A-1400 Wenen, Oostenrijk
Tel.: +43 1 2600 0; fax: +43 1 2600 7; e-mail: Official.Mail@iaea.org



Voorbereidende Commissie voor de Organisatie voor het Verdrag betreffende het Allesomvattend Testverbod (CTBTO)
(www.ctbto.org)
De Voorbereidende Commissie voor de Organisatie voor het Verdrag betreffende het allesomvattend testverbod of 'Kernstopverdrag' werd opgericht op 19 november 1996 in New York tijdens een vergadering van landen die dit verdrag hadden ondertekend. Deze internationale organisatie wordt gefinancierd door de verdragspartijen en kent twee organen: een plenaire vergadering waarin alle verdragspartijen zetelen – ook bekend als de Voorbereidende Commissie – en het Voorlopig Technisch Secretariaat. De belangrijkste taak van de Commissie bestaat erin het mondiale onderzoeksregime op te zetten dat is voorzien in het Verdrag, zodat het operationeel is zodra het Verdrag in werking treedt.

De Commissie heeft drie suborganen: Werkgroep A voor bestuurszaken en begroting, Werkgroep B voor controlekwesties en de Adviesgroep voor financiële, budgettaire en aanverwante administratieve zaken. De begroting voor 2003 bedroeg 88,5 miljoen dollar, waarvan zo’n 80 procent was bestemd voor de totstandkoming van de wereldwijde verificatiestructuur.

Secretaris-Generaal: Wolfgang Hoffman (Duitsland)
Hoofdzetel: Vienna International Centre, PO Box 1200, A-1400 Wenen, Oostenrijk
Tel.: +43 1 26030 6200; fax: +43 1 26030 5823; e-mail: info@ctbto.org



Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW)
 (www.opcw.org)
De belangrijkste taak van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OPCW) is de implementatie van het Verdrag inzake productie, gebruik, opslag en gebruik van chemische wapens en de vernietiging ervan. Dit verdrag, dat op 29 april 1997 van kracht werd, is het eerste multilaterale ontwapenings- en non-proliferatieverdrag dat voorziet in de wereldwijde vernietiging van een volledige categorie massavernietigingswapens, zulks onder streng internationaal toezicht en volgens een voorgeschreven tijdpad.

OPCW telt nu 153 verdragsstaten. Sinds 1997 hebben haar inspecteurs toegezien op de vernietiging van meer dan 7500 ton chemicaliën in bijna 2 miljoen stuks munitie, in vijf verdragsstaten – evenals de vernietiging of reconversie van twee derde van 61 voormalige productiecentra voor chemische wapens in 11 lidstaten. Ze hebben verder 1400 inspecties verricht op militaire bases en industriële sites in 55 landen om zich ervan te vergewissen dat chemische wapens worden vernietigd en dat chemicaliën die ook voor vreedzame doeleinden inzetbaar zijn, niet voor militaire worden misbruikt. OPCW-lidstaten zijn ertoe gehouden mede-verdragsstaten bij te staan indien deze worden bedreigd of aangevallen met chemische wapens. OPCW kent ook een scala aan international samenwerkingsprogramma’s ter bevordering van het vreedzaam toepassen van de scheikunde.

Het technisch secretariaat telt 500 medewerkers uit 66 landen. De begroting voor 2003 bedroeg 68,5 miljoen euro.

Directeur-Generaal: Rogelio Pfirter (Argentinië)
Hoofdzetel: Johan de Wittlaan 32, 2517 JR, Den Haag, Nederland
Tel.: +31 70 416 33 00; fax: +31 70 306 35 35; e-mail: inquiries@opcw.org



Wereldtoerismeorganisatie (WTO of OMT)
(www.world-tourism.org)
De Wereldtoerisme-organisatie is opgericht in 1925 en is de belangrijkste internationale organisatie op het vlak van toerisme. De organisatie vormt een mondiaal overlegforum voor kwesties in verband met toerismebeleid en is een praktische bron van knowhow. WTO telt 148 leden – landen en gebieden – en meer dan 350 aangesloten leden die plaatselijke autoriteiten, toeristische organisaties en particuliere ondernemingen – o.a. luchtvaartmaatschappijen, hotelketens en touroperators – vertegenwoordigen.

Als intergouvernementeel orgaan door de VN belast met de bevordering en ontwikkeling van het toerisme, werd WTO – krachtens resolutie 58/232 van de Algemene Vergadering – op 23 december 2003 een gespecialiseerd organisatie van de VN. WTO probeert met toerisme economische groei te stimuleren en banen te creëren, initiatieven te ontplooien voor de bescherming van het milieu en erfgoed op toeristische bestemmingen, en de verstandhouding tussen landen te bevorderen.

Het belangrijkste orgaan van WTO, de Algemene Vergadering, bestaat uit volledige, verbonden en geaffilieerde leden. De Vergadering komt eens in de twee jaar bijeen voor de goedkeuring van begroting en werkprogramma, en voor bespreking van belangrijke thema's binnen de toeristische sector. De twee keer per jaar vergaderende Uitvoerende Raad telt 27 leden die worden verkozen door de Vergadering, en één permanent lid (Spanje). De zes regionale commissies – Afrika; Noord- en Zuid-Amerika; Oost-Azië en het Stille-Zuidzeegebied; Europa; het Midden-Oosten; en Zuid-Azië – vergaderen minstens eens per jaar.

Er werken 90 mensen voor WTO. De begroting voor 2002-2003 bedroeg 20,8 miljoen dollar.

Secretaris-Generaal: Francesco Frangialli (Frankrijk)
Hoofdzetel: Capitán Haya 42, 28020 Madrid, Spanje
Tel.: +34-91) 567-8100; fax: +34-91) 571-3733; e-mail: omt@world-tourism.org



Wereldhandelsorganisatie (WTO)
 (www.wto.org)
De Wereldhandelsorganisatie (WTO) is op 1 januari 1995 opgericht ter vervanging van de Algemene Overeenkomst inzake Tarieven en Handel (GATT) als het enige beleidsorgaan dat toezicht houdt op de wereldwijde afspraken betreffende de internationale handel. WTO is geen gespecialiseerde organisatie van de VN, maar er is wel sprake van overeenkomsten en praktische samenwerking tussen de twee.

Het doel van WTO is een zo soepel mogelijk handelsverkeer binnen een gereguleerd systeem; het onpartijdig oplossen van handelsgeschillen tussen regeringen; en het organiseren van handelsbesprekingen. WTO is opgebouwd rond 60 overeenkomsten die de juridische basis vormen voor het internationale handelsverkeer en -beleid. De principes ten grondslag aan deze afspraken zijn onder meer het beginsel van niet-discriminatie tussen handelspartners (de 'meest begunstigde natie'-clausule en de ‘nationale behandeling’), een vrijere handel, het aanmoedigen van concurrentie, en extra voorzieningen voor minder ontwikkelde landen. Een van de doelstellingen van WTO is het terugdringen van protectionisme.

Sinds de oprichting is WTO het forum voor succesvolle onderhandelingen over het openstellen van markten op het vlak van telecommunicatie, informatietechnologie en financiële dienstverlening. De organisatie was betrokken bij het oplossen van meer dan 190 handelsgeschillen en blijft toezicht houden op de implementatie van de akkoorden die werden bereikt tijdens de internationale handelsbesprekingen, bekend als de 'Uruguay-ronde' (1986-1994). In 2001 startte WTO in Doha (Qatar) en nieuwe ronde van multilaterale handelsbesprekingen die bekend is geworden als de ‘Ontwikkelingsagenda van Doha’.

WTO telt 146 lidstaten. Het belangrijkste orgaan is de Ministeriële Conferentie, die om de twee jaar vergadert. De Algemene Raad leidt de dagelijkse activiteiten. De begroting voor 2003 bedroeg 155 miljoen CHF. De organisatie telt 550 medewerkers.

Directeur-Generaal: Dr. Supachai Panitchpakdi (Thailand)
Hoofdzetel: 154 Rue de Lausanne, CH-1211 Genève 21, Zwitserland
Tel.: +41-22) 739-5111; fax: +41-22) 731-4206; e-mail: enquiries@wto.org