RUNIC - ABC - Algemene Vergadering

Algemene Vergadering
(www.un.org/ga)

De Algemene Vergadering is het belangrijkste overlegorgaan en omvat de vertegenwoordigers van alle lidstaten, die elk ŽŽn stem hebben. Besluiten in belangrijke zaken – zoals kwesties betreffende vrede en veiligheid, de toelating van nieuwe leden en begrotingsvraagstukken – vergen een tweederde meerderheid. Besluiten in andere kwesties neemt de Vergadering met een gewone meerderheid van stemmen.

Functies en bevoegdheden

Krachtens het Handvest heeft de Algemene Vergadering de volgende functies en bevoegdheden:

● aanbevelingen overwegen en uitbrengen aangaande samenwerking bij het handhaven van de internationale vrede en veiligheid, met inbegrip van beginselen voor ontwapening en wapenbeheersing;

● alle vraagstukken bespreken in verband met de handhaving van de internationale vrede en veiligheid en daarover aanbevelingen doen, tenzij een dergelijke kwestie in behandeling is bij de Veiligheidsraad; [1]

● besprekingen voeren en aanbevelingen doen – onder hetzelfde voorbehoud als genoemd in de voorgaande paragraaf – over alle vraagstukken die binnen het kader van het Handvest vallen of die betrekking hebben op de bevoegdheden en functies van VN-organen;

● studies verrichten en aanbevelingen doen ter bevordering van internationale samenwerking op politiek gebied en bij de ontwikkeling en codificatie van het internationaal recht, de verwezenlijking van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden voor iedereen, en internationale samenwerking op economisch, sociaal en cultureel vlak en op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg;

● maatregelen aanbevelen voor de vreedzame regeling van situaties – hoe die ook zijn ontstaan – die de vriendschappelijke betrekkingen tussen naties kunnen schaden;

● verslagen van de Veiligheidsraad en andere VN-organen ontvangen en bespreken;

● de begroting van de Verenigde Naties behandelen en goedkeuren, en de financi‘le bijdragen van de lidstaten vaststellen;

● het verkiezen van de niet-permanente leden van de Veiligheidsraad, van de leden van de Economische en Sociale Raad en (indien nodig) bijkomende leden van de Trustschapraad; het verkiezen – in overleg met de Veiligheidsraad – van de rechters van het Internationaal Gerechtshof; het benoemen, op aanbeveling van de Veiligheidsraad, van de Secretaris-Generaal.

Zittingen

De jaarlijkse gewone zitting van de Algemene Vergadering begint in september. De zitting van 2003-2004 was de 58ste reguliere zitting. De jaarlijkse zitting vangt aan op de dinsdag van de derde week van september (gerekend vanaf de eerste week met ten minste ŽŽn werkdag). De verkiezing van de Voorzitter van de Vergadering, van de 21 Ondervoorzitters en van de Voorzitters van de zes Hoofdcommissies, geschiedt minstens drie maanden voor de aanvang van de gewone zitting. Om een billijke geografische spreiding te garanderen, wisselt het voorzitterschap elk jaar tussen de volgende vijf groepen van staten: Afrikaanse, Aziatische, Oost-Europese, Latijns-Amerikaanse/Caribische en West-Europese en overige staten.

Voorts kunnen bijzondere zittingen worden bijeengeroepen. Dat geschiedt op verzoek van de Veiligheidsraad, van een meerderheid van VN-lidstaten of van ŽŽn VN-lid – mits een meerderheid van de leden dit verzoek ondersteunt. Bijzondere spoedzittingen kunnen worden bijeengeroepen binnen 24 uur volgend op het verzoek van de Veiligheidsraad (ingediend door negen willekeurige leden), van een meerderheid van de VN-lidstaten, of van ŽŽn lid, indien de meerderheid van de leden dit verzoek ondersteunt.

Aan het begin van elke gewone zitting houdt de Vergadering een algemeen debat, vaak met toespraken van staatshoofden en regeringsleiders, waarin de leden hun standpunten uiteenzetten rond de meest dringende internationale vraagstukken. De meeste kwesties worden vervolgens besproken in de zes hoofdcommissies van de Algemene Vergadering:

● Eerste Commissie (ontwapening en internationale veiligheid);

● Tweede Commissie (economie en financi‘n);

● Derde Commissie (sociale, humanitaire en culturele zaken);

● Vierde Commissie (speciale politieke zaken en dekolonisatie);

● Vijfde Commissie (administratieve zaken en begroting);

● Zesde Commissie (juridische aangelegenheden).

Sommige onderwerpen worden rechtstreeks tijdens plenaire bijeenkomsten behandeld, andere worden doorverwezen naar een van de zes hoofdcommissies. Resoluties en besluiten, met inbegrip van die welke worden aanbevolen door de commissies, worden aanvaard in plenaire zittingen. Doorgaans geschiedt dat vóór het reces van de gewone zitting in december. Dergelijke besluiten kunnen met of zonder stemming worden aangenomen.

Aanvaarding van de resoluties en besluiten door de Vergadering gebeurt meestal bij een eenvoudige meerderheid van de aanwezige en stemmende leden. Voor belangrijke vraagstukken – waaronder aanbevelingen inzake de internationale vrede en veiligheid, de verkiezing van de leden van bepaalde hoofdorganen, en budgettaire aangelegenheden – is een tweederde meerderheid van de stemmen vereist. Stemmingen kunnen geschieden in de vorm van een geregistreerde stemming, bij handopsteken of met naamafroeping.

Hoewel de besluiten van de Vergadering juridisch gezien niet bindend zijn voor regeringen, vertegenwoordigen zij toch het gewicht van de wereldopinie en daarmee het morele gezag van de internationale gemeenschap.

De rest van het jaar zijn de werkzaamheden van de VN grotendeels gebaseerd op opdrachten van de Algemene Vergadering, dat wil zeggen op de wil van de meerderheid van de leden, zoals die tot uitdrukking komt in de door de Vergadering aangenomen resoluties. Deze werkzaamheden worden verricht:

● door commissies en andere organen die de Vergadering opricht om specifieke kwesties zoals ontwapening, vredeshandhaving, ontwikkeling en mensenrechten te onderzoeken en daarover verslag uit te brengen;

● tijdens door de Vergadering bijeengeroepen internationale conferenties;

● door het Secretariaat van de Verenigde Naties: de Secretaris-Generaal en zijn staf van internationale ambtenaren.